Monday, June 26, 2017

ඕල්ඩ් ඊස් ගෝල්ඩ් ~ අතීත මතක

හීන් හිරිකඩක් ජනේලෙන් ඇවිත් ඇගේ වදිද්දි දැනෙන හැගීම එහෙමම තියා ගන්න ඕනවට මම ජනේලෙ වැහුවෙ නෑ.. වැස්සක වගක්වත් නොපෙන්නා තිබුන අහස එක පාරටම ගොරව ගොරව අඩන්නෙ ඇයි කියලා බලන්න මම හිමින් ජනේලෙන් එබිල අහස දිහා බැලුවා..



ඔය සුදු පාටට බබල බබල තියෙන්නෙ.. අව් රැල්ලකුත් තියෙනවා වැස්සත් එක්කම..
අව්වයි වැස්සයි නරියගෙ මගුලයි..
මෙහෙම දැක්කම පොඩි කාලෙ අපේ කටට එන ඒ කතාව මතක් වුනා..
හවස බෝඩිමට යන්න තියෙනවා.. මිඩ් සෙමෙස්ටර් වැකේෂන් සතිය ඉවර වුනානෙ..

ම්ම්.. ආයෙමත් මම කියව කියව හිටපු පොතේ නවත්තපු තැන කොතනද කියලා මතක් කර කර හොයන්න ගත්තා.. ලෝරා ඉන්ගල්ස් වයිල්ඩර්ගෙ කථා මාලාවෙ එක කොටසක්. මිදි ඔය අසබඩ.



මේ කථා මාලාව කියවපු කෙනෙක්ට ඒකෙ රස ආයෙ අමුතුවෙන් කියන්න ඕනෙ නෑ.. මේකෙ පළවෙනි පොත කියවන්න හම්බ වෙද්දි මම හතර වසරෙ. ඒ අකුරක් අකුරක් ගානෙ මැවුන ඒ ලෝකය මම ඒ පුංචි හිතෙන් වින්දා.. නංගියි මමයි දෙන්නම..
ඒකෙ තවත් කොටස් තියෙනවා කියලා දැනගත්තම අපි දෙන්නටම ඕන වුනා ඒවත් කියවන්න.. ඒත් ගෙවල් ලග පුංචි ලයිබ්‍රරි එකේ තිබුනෙ ඒ පොත විතරමයි. වන අරණක කුඩා නිවස.
ඉතින් අවුරුද්දකට හතර පස් සැරයකට වඩා නංගි හරි මම හරි පොත ගෙදර ගේනවමයි. ආයෙ ආයෙ කියවලා අපි ඒක රස වින්දා.. ලෝරයි මේරියි වගේම අපි දෙන්නා අතරත් තිබුනෙ අවුරුද්දක පරතරය.. ඒ දෙන්නගෙ ඒ සිදුවීම් හැගීම් අපිට ඒ තරම්ම සමීප වුනේ ඒ නිසා වෙන්නැති.
අපිත් බෝනික්කන්ට ඇදුම් මැහුවා ඒ කාලෙ.. එයා මගෙ බෝනික්කන්ට ඇදුම් මහලා තෑගි කලා.. මාත් එහෙම කලා..
මේ ඉන්නෙ මගේ බෝනික්කා. එයාට ඔය ගවුම, කොන්ඩ පටිය පවා නංගි මහලා තෑගි කරපු ඒවා.



නංගිට බෝනික්කො පෙට්ටියක්ම තිබුනා ඒ කාලෙ.
ලෝරයි මේරියි මේපල් සීනි තියෙන සීයලගෙ ගෙදර නත්තල් සාදෙට ගියා වගේ අවුරුද්දට අපිත් ලස්සන ගවුම් ඇදලා ආච්චිලගෙ ගෙදර ගියා.. ලෝරලගෙ අප්පච්චිගෙ අස්ස කරත්තෙ වගේ අපිට තිබුනෙ තාත්තගෙ මෝටර් සයිකල් එක.. කන් ලගින් ගලාගෙන යන හෝහෝ ගාන හුලන් රැල් අස්සෙ කුබුක් ගස් අතරින් ඔය පහු කරගෙන ආච්චිලගෙ ගෙදර යද්දි අපේ හිත් වලත් අවුරුදු සතුට දෝරෙ ගලනවා අද වගේ මතක‍යි.. පාට විතරක් වෙනස් එකම වගේ රෙද්දෙ ගවුම් ඇන්දුවෙ අපේ අම්මා අපි දෙන්නටම. ගොඩක් වෙලාවට මට නිල් පාටමයි හම්බ වෙන්නෙ. නංගි රතු.
ඔය ඉන්නෙ අපි අවුරුදු තෑගිත් එක්ක ගත්තු ෆොටෝ එකක්. මම කිව්වෙ මට හම්බ වෙන්නෙම නිල් පාට.





අපි ටිකක් ලොකු වුනාම ස්කූල් එකේ ලයිබ්‍රරි එකෙන් පොත් ගන්න හම්බ වුනා.. එක දවසක නංගි මේ ලෝරගෙ කථා මාලාවෙ එක පොතක් ගෙනාවා.. අපිට ඉතින් මහා අනර්ඝ මැනිකක් හම්බුනා වගේ වුනා.. හිහී..
ඒ විදිහට කලාතුරකින් ලෝරගෙ පොතක් ඒ ලයිබ්‍රරි එකෙන් හම්බ වුනා.. ඒක ගෙදර ගෙනල්ලා අපි දෙන්නා කියෙව්වා... ඔය විදිහට කථා මාලාවෙ පිලිවෙලක් නැතිව අතරින් පතර පොත් අපිට හම්බ වුනා..
"කේරි දැන් ලොකුයි.. එයාලට තවත් නංගි කෙනෙක් ඉන්නවා දැන්.. "
අපේ නංගියි මමයි කථා වුනේ හරියට පුංචි කාලෙ ඉදන් අපිත් එක්ක එකට හිටපු යාලුවෙක් ගැන විස්තර කථා වෙනවා වගේ.. මේරිගෙ ඇස් අන්ධ වෙලා කියලා දැන ගත්තම අපි දෙන්නා ගොඩක් දුක් වුනා..
නවය වසරෙන් තමයි අන්තිමට ඒ පොතක් කියෙව්වා මතක. ඊට පස්සෙ මෑතක් වෙනකම්ම ලෝරගෙ කථා රසවිදින එක අතීතයටම වෙන් වෙච්ච දෙයක් වෙලා තිබුනා.. ඕ ලෙවල්, ඒ ලෙවල් පහු කරගෙන අපි කැම්පස් ආවා. නංගි මෙඩිකල් කොලේජ් ගියා. මම මෙහෙ කැම්පස්. කාලය වේගෙන් ගෙවුනා..



ඒ කාලෙ මම හිතාගෙන හිටියා ජොබ් එකක් කරද්දි මාසෙකට එක කොටස ගානෙ පොත් ගන්නවා කියලා.. තවමත් නොකියවපු පොත් දෙකක් විතර තියෙනවා..
මම මේ අවුරුද්දෙ කෙටි කථා තරගෙකින් දිනුවා. ඒ අය අපි කැමති පොතක් තමයි තෑග්ග විදිහට දෙන්නෙ.. ඔන්න ඔය විදිහට තමයි මිදි ඔය අසබඩ (තුන් වෙනි පොත) මම ඉල්ලුවෙ.
වැස්ස තුරල් වෙලා.. ම්ම්.. ලෝරගෙ අතීතයට ආයෙත් තුරුල් වෙන්න මම නවත්තපු තැන ඉදලා කියවන්න පටන් ගත්තා..
"අනේ චාර්ල්ස්, ඔයා බූට් සපත්තු දෙකක් ගන්නම ඕනෙ, අම්මා කීවාය.. මං ලබන සෙනසුරාදා නගරෙට ගියාම අලුත් බූට් දෙකක් ගන්නං.කුට්ටමක් ඩොලර් තුනක් විතර වේවි. ඒත් මං තිරිඟු අස්වැන්න ගන්නකං අපි කොහොම හරි පිරිමහ ගමු." ....

Monday, May 1, 2017

බෝඩිමේ මුල් දවස..

නුපුරුදු බෝඩිම් කාමරය තුළ
හුදකලා වී බලා සිටියෙමි
නොහදුනන අය අතර තනිවී..

ගෙවී යන දිගු දිනය කෙලවර
දුටිමි සුපුරුදු ඔබව
කවුලුව තුලින් එබී බලා හිනැහෙන..
හැඳුනුම්කරු මා දන්නා එකම..
ආයුබෝවන් හිරු..
ඔබත් සමු ගනියි තව මොහොතකින්..

~මුතූ~

කැම්පස් එකේ මුල්ම දවසෙ වෙල්කම් එකෙන් පස්සෙ ඔක්කොම ප්‍රෝග්‍රෑම්ස් ඉවර වුනාම අම්මයි මමයි මගේ බෝඩිමට ආවා.. ගෙනිච්ච බඩු ටිකත් පිළිවෙලට තියලා අම්මා ගියා ගෙදර යන්න රෑ වෙන නිසා.

වෙලාව හවස දෙකට කිට්ටුයි. අපේ කැම්පස් එකේ ළමයෙකුටයි කියලා මේ බෝඩිමෙන් හිටියෙ මම විතරයි. තව තුන් දෙනෙක් ඉන්නවා කිව්වා ජොබ් කරන අක්කලා. ඉතින් එයාලා එද්දි හවස් වෙනව කියලත් මෙහෙන්  කිව්වා. නෑදෑ ගෙදරක ඇරෙන්න වෙන කොහෙවත් තනියම හිටපු නැති මට ඒ මොහොතෙ ලොකු පාලුවක් දැනුනා..

බෝඩිමේ අක්කලා කොයි වගේද දන්නෙත් නෑ, තැනත් නුපුරුදුයි. අමුතුම හැඟීමක මම හිරවෙලා හිටියෙ. තව චුට්ටක් හවස් වෙද්දි මම හිටපු රූම් එකේ ජනේලෙන් පෙනුන දර්ෂනේ තමයි ඔය..
මගේ මූන එක පාරටම හිනාවකින් පිරිලා හිතෙන් මෙහෙම කියවුනා..
අනේ..ඉර ඔයා තමයි මෙහෙ මම කලින් අදුනන එකම එක්කෙනා..

ඊට පස්සෙ ෆොටෝ එකක් අරන් මම ඒ ආපු අදහසක පද කීපයකට නැගුවා..

ම්ම්.. අදට හරියටම සතියක් වෙනවා ඇවිත්. මෙහෙ හැමදේම හොදයි. දරන්න බැරි එකම දේ රස්නෙ තමයි. නාන්න එන වතුර තිසා වැවේ වතුර. ඒ වැව් සුවද අමුතුම මිහිරියාවක් හදවතට එකතු කරනවා.

මම මේ කැම්පස් ජීවිතේට ගොඩක් කැමතියි. තාම ඇකඩමික් පටන් ගත්තෙ නෑ.. හෙට තමයි පටන් ගන්නෙ. ගෙදර ඇවිත් හිටියත් මම හරිම ආසාවෙන් ඉන්නෙ හෙට ආයෙම කැම්පස් එකට යන්න..

මේ පණ්ඩුලගම. මගේ බ්ලොග් එක කියෙව්වා නම් ඔයා දන්නවා ඇති ඉතිහාසයට මම කොච්චර කැමතිද කියලා. (මගේ සීගිරි ප්‍රබන්ධය එහෙම.) ඉතින් මම මෙහෙ අතීතය හොයන්න උත්සහ කලා. නෙට් එකේ සර්ච් කලා.. ඒත් අතීතයේ මේ පණ්ඩුල ගාම යේ වැදගත්කම හොයා ගන්න බැරි වුනා.. මම උත්සහ කරනවා..

ඇත්තටම මම හීනෙකින්වත් මෙහෙ එන්න හිතලා තිබුනෙ නෑනෙ.. ඌව කැම්පස් අහු වෙයිමයි කියලා බලන් හිටියා. ඒත් අන්තිමේ දි මම නැවතුනෙ මෙහෙ. ඌවෙ ගියා නම් රාවනා අතීතයේ දේවල් හොයාවි මම.  හිහි..

අපේ බෝඩිම කිට්ටුවම පන්සලක් තියෙනවා. බෝඩිමේ ඉදලා කැම්පස් එකට යන පාරෙ තව එකක්. කැම්පස් එක පහු කරලා චුට්ටක් යනකොට තව එකක්. ඒ වගේ එක ලග පන්සල් තුනක් දැකපු පලවෙනි වතාව මම. ඉතින් ඒවයෙ පෞරාණික වැදගත්කම් හොයන්න ආසයි.
ඉතින් මේ කියවන ඔයාලා හිතයි මම කරන්නෙ පුරාවිද්‍යා කෝස් එකක්ද කියලා.. හිහී.. නැහැ. මම අයිටී තමයි කරන්නෙ. මම අයිටී පැත්තට ගොඩක් ආසයි. පුරා විද්‍යාව මගෙ හොබි එක වගේ වෙලා ඉතින්..


Saturday, March 18, 2017

Facebook එකෙන් මුදල් උපයමු.

සමහර යාලුවො නම් දන්නවා ඇති facebook likes දාලා මුදල් උපයන මේ ක්‍රමය ගැන. මේ නොදන්න යාලුවන්ටයි..

මෙන්න මෙතනින් ගිහින් fanslave account එකක් හදා ගන්න..

  Fanslave  

Log වෙලා ඔයාගෙ facebook account එක add කරන්න.. ඕන නම් twitter ,google plus account add කරන්න.
ඊට පස්සෙ එයාලා දෙන facebook page වලට like කරන්න තමයි අපිට තියෙන්නෙ.

එහෙම like කරනකොට අපිට credit හම්බ වෙනවා. යූරෝ විදිහට තමයි අපිට සල්ලි එකතු වෙන්නෙ. (Euro 1= Rs. 163.5)
යූරෝ 15 ක් වුනාම අපිට සල්ලි ගන්න පුළුවන් වෙනවා. ඊට කලින් එයාලා pin number එකක් අපිට තැපෑලෙන් ගෙදරට එවනවා මුදල් එවීමේ ආරක්ෂාව ගැන තහවුරු කර ගන්න. ඒ නිසා නිවැරදි address එක දෙන්න..

ඉතින් එහෙනම් facebook එකේ නිකන් ගත කරන කාලයෙන් ප්‍රයෝජනයක් ගන්න.
මෙන්න account එක හදන ලින්ක් එක.

Fanslave  



Posted via Blogaway


Saturday, February 18, 2017

ආලෝකෝ උදපාදි..

කථාංගය පුරාවටම මගේ දෙනෙත් වලට තෙවරක්ම කදුළු එක් කිරීමට සමත් වූ චිත්‍රපටයක්. ඒ සංවේදීකම නිසාම ඒ ගැන යමක් අකුරු කරන්නට හිතුනා..

වළගම්බා කියලා කියන්නෙ දුටුගැමුණු රජතුමාගේ සහෝදරයා වුණු සද්ධාතිස්සගේ බාලම පුතා.
ෆිල්ම් එකදි එක් අවස්ථාවකදි කියවෙන්නෙ ගැමුනු මහප්පගෙන් ලැබුනු කඩුව කියලත්.

ලංකාව අල්ල ගන්නට පැමිනෙන ද්‍රවිඩ නායකයන් හත් දෙනෙක් ගැන ආරංචි වූ රජතුමා, ඒ අවස්ථාවේ කළ යුතු හොඳම දේ පළා යාම වුන නිසා බිසවුන් දෙන්නයි, පුතුන් දෙන්නයි එක්ක පළා යනවා.. මම  අතීත කථා වල බිසවුන් දෙන්නෙක් ගැන නම් අහලා තිබුනෙ නෑ. බිසවත් එක්ක පළා යනකොට කරත්තෙ වේගෙන් යන්න බෑලු බර වැඩි නිසා.. ඒ නිසා බිසව රථයෙන් පැනලා පස්සෙන් එළවගෙන ආපු ද්‍රවිඩ හමුදාවට අහු වුනා කියලයි අහලා තිබුනේ.

ඇය සෝමා දේවී. ෆිල්ම් එකේ එයාගෙ චරිතයට පන පොවන්නෙ නිරෝෂා තලගල. වීර කාන්තාවක් හැටියට සෝමා දේවියගෙ නම ඉතිහාසයේ ලියවෙලා තියෙනවා. ඇත්තටම එතුමිය එහෙම දෙයක් නොකලා නම් එදා ඔවුන්ව ද්‍රවිඩ හමුදාවට අහු වෙන්නත් තිබුනා..එයා ලොකු කැපවීමක් කලේ. 

ෆිල්ම් එක තුළ නම් පෙන්වන්නෙ රජතුමාට සටන ඉදිරියටම ගෙනිහිල්ලා ද්‍රවිඩයන් පරද්දන්න කියලා, තමන්ගෙ උකුලෙ හිටපු පුතාව අනිත් බිසවට භාර දීලා සෝමා බිසව කරත්තෙන් පනිනවා.. නමුත් ෆිල්ම් එකේ පෙන්නන්නෙ නැහැ ඇයට ඊට පස්සෙ මොකද වෙන්නෙ කියලා. ගොඩක් අයට හිතෙන්නෙ ඇය ද්‍රවිඩ හමුදාවට අහුවෙලා මැරෙන්න ඇති කියලනෙ. ඒත් අර ආපු ද්‍රවිඩ නායකයින්ගෙන් කෙනෙක් ඇයවත් අරන් ඉන්දියාවට යනවා.

රජු පළා ගිහිල්ලා සැඟවිලා ඉන්නවා.. ආ.. අනිත් බිසවට දරුවකුත් ලැබෙන්න ඉන්නෙ. එයත් ගොඩක් අපහසුවෙන් යන්නෙ පුංචි කුමාරවරුන් දෙන්නත් එක්ක. හරි හුරතල් දරුවො දෙන්නෙක් ඒ චරිත අපූරුවට කරනවා.. බිසවට ඉන්නෙ දිල්හානි අශෝකමාලා.

ම්ම්.. ඒ රජ පවුලට ආරක්ශාව දෙන්නෙ කුපික්කලතිස්ස" කියන හාමුදුරුවෝ. කොහොම හරි ද්‍රවිඩයො දැන ගන්නවා හාමුදුරුවරු රජුව ආරක්ෂා කරනවා කියලා.. ඔවුන්ව හොයාගෙන ද්‍රවිඩයො එද්දි පුංචි හාමුදුරුවරු දෙන්නෙක් රජුට එතනින් පළා යන්න සංඥා දෙනවා.. ඒ නිසා පුංචි හාමුදුරුවරු දෙන්න ද්‍රවිඩයන්ගෙන් මැරුම්කනවා..

ඒක බලන් හිටපු තවත් ස්වාමීන්වහන්සේ කෙනෙක් ලොකු හාමුදුරුවන්ගෙන් අවසර ඉල්ලනවා සිවුරු හැරලා ගිහින් සටනට එකතු වෙන්න. උන් වහන්සෙ රජුගෙ සේනාවට එකතු වෙලා සටන් කරනවා අන්තිමේදි.

වළගම්බා රජ්ජුරුවෝ අවුරුදු 14කුත්, මාස 7ක් මලය දේශයේ ඉදන් හමුදාව සංවිධානය කරනවා.
ඒ අතර අපේ රට අල්ල ගන්න මෙහාට ආපු හමුදාවට නායකත්වය දීපු ද්‍රවිඩ කුමාරවරුන්ගෙන් එක්කෙනෙක් සෝමා දේවියවත් අරන් ඉන්දියාවට යනවා. තවත් එක්කෙනෙක් බුදු හාමුදුරුවන්ගේ පාත්‍ර ධාතුව අරන් ඉන්දියාවට යනවා. පුලහත්ථ, බාහිය, පණයමාර, පිළයමාර, දාඨික කියන ඉතිරි නායකයන් පස් දෙනා පිළිවෙලින් අපේ රටේ රජකම් කරනවා. ඒත් ෆිල්ම් එක තුළ ඒවා පැහැදිලිව විස්තර දීලා කියන්නෙ නැහැ.

ස්වාමීන් වහන්සේලාව ද්‍රවිඩයො මරලා දාලා තියෙන අවස්ථාව මට දරා ගන්න බැරි වුනා. ඒ වගේම ගම් බිම් ගිනි තිය තිය උන් රජුව හොයනවා.. මිනිස්සු විලාප නඟද්දි කඩු වලින් ඇනලා මරනවා.
බත බුලත් වලින් සරුසාර වෙලා ඉන්නකං සිංහලයන්ව වට්ටන්න බෑ කියලා දැන ගත්ත ද්‍රවිඩයො අපේ වැව් අමුනු විනාශ කරනවා. ඒ නිසා දුර්භික්ශයක් එනවා.. ඒකෙන් අපේ මිනිස්සු වගේම උනුත් හෙම්බත් වෙනවා. උන් උන් අතරෙම ප්‍රෂ්න ඇති වෙනවා.. අන්තිමේ ඇගේ හිරිගඩු පිපෙන තරම් සටනක් ලොකුවටම පෙන්නනවා.. රජතුමා දිනනවා.

ශ්‍රී සද්ධර්මය රැක ගන්න අපේ ස්වාමීන්වහන්සේලා කොච්චර කැපවීම් කරලා තියෙනවද කියලා පෙන්වනවා.. අපවත් වෙන්න සූදානමෙන් ඉන්න හාමුදුරුවරු තව හාමුදුරුවරයෙකුගෙ කනට කොදුරනවා ධර්මය.. ඒක තමන් වහන්සෙ එක්කම වැළලිලා යයි කියන බයට.. සමහර හිමිවරු වැල්ලෙ ධර්මය ලිව්වා කියලත් මම අහලා තියෙනවා.

ත්‍රිපිටකය ග්‍රන්ථාරූඩ කරනවා හරි අපූරුවට පෙන්වනවා. පුස් කොල මදින හැටි පටන් හැමදේම.. එතනින් අවසානයි.

ඒත් මට හිතෙනවා සිදුවීම් මදි කියලා. වළගම්බා රජු පොඩි කාලෙදි අම්මත් එක්ක හැංගිලා ඉන්න සිද්ධ වෙනවා..  ඒ සිදුවීම්... අනික ගිරි නිගන්ටයා කෑ ගහපු තැන අභය ගිරිය හදලා තමන් පළා ගිහිල්ලා ඉන්න කාලෙ උදව් කරපු කුප්පිකල තිස්ස හාමුදුරුවන්ට පූජා කරලා තියෙනව. නිකාය බෙදුනෙ ඒකෙන් කියලා තමයි කියන්නෙ. මහාවිහාරික භික්ෂූන්, අභයගිරි භික්ෂූන්.
ආ.. සෝමා දේවිය කරත්තෙන් පැනපු තැන තමයි ලංකාරාමෙ හැදුවා කියන්නෙ. ලංකාරාමෙ කියන්නෙ අනුරාධපුරේ අටමස්ථාන වලින් එකක්නෙ.

හැබැයි ෆිල්ම් එකේ සුළු අඩුපාඩුකමකට තියෙන්නෙ, ඒ අතීතය දැනගෙන බලන කෙනෙකුට ඇරෙන්න නොදන්න කෙනෙකුට පැහැඳිලි කිරීම් මඳි කියලා.. ෆිල්ම් හෝල් එකේදිත් වටේ හිටපු අය ළඟ හිටපු කෙනාගෙන් ඇයි මේ කොටසෙදි එහෙම වුනේ.. මේක මෙහෙමද කියලා ෆිල්ම් එකේ යම් කොටස් වලදි අහන ඒවා මට ඇහුනා.. ඉතින් තවත් පැහැදිලි කිරීම් තිබුනා නම් හොඳයි කියලා හිතුනා.

ම්ම්.. කොහොම උනත් හරිම ලස්සන ෆිල්ම් එකක්. ස්වාමීන් වහන්සේලා තැන තැන වැඩ හිදලා හරිම මිහිරිව ගාථා කියනකොට පුදුම ශාන්ත බවක් දැනුනා. සමස්ථ චිත්‍රපටය තුලින් මොහොතකට මම අතීතයට ගියා.

Thursday, January 26, 2017

පිටසක්වල තරුණිය "නීන්" 15 කොටස.. <අවසන් කොටස.>

<අවසාන කොටස.>

පසුගිය කොටසින්..
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ඔහුව දුටු මොහොතේම ජනපදයේ වැසියන් ප්‍රීතියෙන් කෑගසන්නට වුනා..

"ක්ලී.. ඔබ ආපසු ඇවිත්..
ක්ලී ඔබ අපේ නායකයා. "

පිරිස කේල් අතහැර ක්ලී වටා එකතු වුනා.. කේල්ට කිසිවක් කර කියා ගත නොහැකි වුනා..

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
එතැන් සිට...

නීන්ගේ තාත්තා ක්ලී, ප්‍රථමයෙන්ම ගියේ ඔහුගේ නිවසටයි...

"මගෙ පුතා... ජොම්, ඔයා එහෙනම් යානයක් හැදුවා මාව ආපහු ගේන්න.. "
ක්ලී සතුටින් කිව්වා.

ඒ වන විට කේල් විසින් කපා දැමූ ජොම්ගේ අත්,  යම්තමින් වැඩෙමින් තිබුනා.
කැපූ අත් පා නැවත වැඩෙන බව නීන් පවසා තිබුනත්, දිනුක එය විශ්වාස කලේ ජොම්ගේ අත් , දැකීමෙන් පසුවයි..!

නීන්ගේ පවුලේ සියලුදෙනා ආපසු එක් වුනේ බොහෝ කාලයකින් නිසා ඔවුන් සතුටු සාමිචියෙහි යෙදී සිටියා..

"ක්ලී.. ක්ලී නායකතුමනි.. "

අයෙකු කලබලයෙන් ඔවුන් සිටි තැනට ආවා. 

"ඇයි ග්ලේබෝ.. " ක්ලී ඇහුවා.

"කේල් ඔබගේ යානයේ නැගලා අතුරුදන් වුනා..!! "

එම පුවතින් වඩාත්ම කලබල වුනේ දිනුකයි.

'මම දැන් ආපහු යන්නෙ කොහොමද.. "
දිනුකට කියවුනා.

ක්ලී මද වේලාවක් කල්පනා කර දිනුකට මෙසේ පැවසුවා.

"ඔබ කලබලවෙන්න එපා. මම යානයක් හදන්නම්. මට ටික කාලයක් දෙන්න. ජොම්ගෙ අත් වැඩීගෙන එන නිසා එයාටත් පුළුවන් වේවි මට උදව් කරන්න. "

දින කිහිපයක් ගෙවී ගියා. නීන්ගේ තාත්තා දිවා රෑ නොබලා යානය සෑදීමේ කටයුතු කරගෙන ගියා..

එයට පාෂාණයක් සෙවීම නීන් භාර ගත්තා.  ඇය දිනුක සමග ඇගේ  ලෝකයේ බොහෝ දුර ඇවිද ගොස් සොයා ගැලපෙනම පාෂානය සොයා ගත්තා..

අවසානයේදී ක්ලී යානය සාදා නිම කලා. දිනුක ඔවුන්ගෙන් සමු ගත්තා. යානය සෑදීම පිළිබඳ දිනුක ක්ලීට බොහෝ ස්තූති කලා. දිනුකව පෘතුවියට ගෙන ඒමට නීන් ඉදිරිපත් වුනා. ඔවුන් යානයට නැග එය ක්‍රියාත්මක කලා.

දිනුකගේ ඉල්ලීම පරිදි පෙර අවස්ථාවේදී නීන් පෘතුවියට වැටුනු ස්ථානය ඉලක්ක කර ගමන් දිශාව සකස් කිරීමට නීන්ගේ තාත්තා කටයුතු කර තිබුනා. එසේ ඔවුන් සෝමාවතී රක්ෂිතට යානයෙන් ආවා. නීන් හා දිනුක එකෙනෙකාගෙන් සමු ගැනීමට වෙලාව එලඹී තිබුනා..

"නීන් දන්නවද.. මම ඔයාගෙ ලෝකෙදි.. කේල් මාව හිර කරලා ඉද්දි, මම කණගාටු වුනා එදා අපේ කණ්ඩායම ආපහු යද්දි මමත් ඔවුන් එක්ක නොගිය එක ගැන..
ඒත්.. ඒත් දැන් මම සතුටු වෙනවා ඒ ගැන..

ඔයාගෙ ලෝකෙ උනත්.. මගෙ ලෝකෙ උනත් හොඳ සහ නරක ජීවීන් දෙගොල්ලොම ඉන්නවා.

මම වෙනුවෙන් ඔයා එදා අවධානමක් අරගෙන මාව කේල්ගෙ උමඟෙන් බේර ගත්තා. අද මාව ආපහු මගේ ලෝකෙට ගෙනත් දැම්මා.
ඒ හැම දේකටම ස්තූතියි නීන්. :)

"දිනුක, මම මේ ලෝකෙට ඇවිත් අර විදිහට තුවාල වෙලා ඉඳිද්දි, ඔයයි මාව බේර ගත්තෙ.. ඒත් මම ඔයාව කරදරේක දැම්මා.. :( මට සමාවෙන්න ඒ හැමදේකටම. "

"නැහැ නීන්. ඒ ගැන හිතන්න එපා.. මේ වගේ අපූරු අත්දැකීමක් ලැබුනෙ මට.. ඒ දේවල් ඒ විදිහට උන නිසානෙ. අන්තිමේදි අපි ඔයාගෙ තාත්තාවත් හොයාගත්තා..

ආ.. නීන්, මට ඔයාගෙ තාත්තටයි ජොම්ටයි කියන්න අමතක වුනා.. මේ යානෙන් වෙනත් ග්‍රහලෝක වලට යද්දි පරිස්සම් වෙන්න.. කුරුමිට්ටන් හිටපු පෙම්ලො ග්‍රහලෝකය, මගේ ග්‍රහලෝකය පෘතුවිය, ඔයාගෙ ලෝකය.. ඔක්සිජන් සහිත මේවයෙ වායුගෝලය එක වගේ නිසයි අපිට හුස්ම ගන්න පුළුවන් වුනේ..

අවාසනාවකට මේ වගේ වායුගෝලයක් නැති ලෝකෙකට ඔයාල ගියොත් හුස්ම ගන්න බැරිව මැරෙන්න සිද්ද වෙනවා..

ඒ නිසා ජොම්ට කියන්න ඒකට ආරක්ෂිත උපක්‍රමයක් හදන්න කියලා.. "
නීන් ඒ සියල්ල අසා හිතට ගත්තා..

"එහෙනම් මම යන්නම්.. "

අපූරු පිටසක්වල තරුණිය නීන්,  දිනුකගෙන් සමුගෙන ඇගේ ග්‍රහලොව වෙත ගියා..

                       ***
"දිනුක.....,
අර පිටසක්වලයා ඔයාව පැහැරගත්තා කියලයි අපි හිතුවෙ.. අපි දැක්කා ඔයාව ඒ යානයෙන්  ගෙනියනවා.. මොකද්ද ඒ උනේ..??"

මහාචාර්යවරුන් දෙදෙනා දිනුක වෙත දිව එමින් ඇහුවා.

"ම්ම්.. පැහැර ගැනීමක්? එහෙම නෙමෙයි කියන්නත් බෑ ඉතින්.. "
දිනුක සිනාසෙමින් කිව්වා..

ප්‍රොෆෙසර්.. ඔය දෙන්නා මෙච්චර කල් මෙහෙ හිටියද? "
දිනුක විශ්මයෙන් ඔවුන්ගෙන් ඇහුවා.

"මෙච්චර කල්? ඔයා අද උදේ  පිටසක්වල ජීවියා එක්ක යානෙන් යනව දැක්ක නිසා අපි ආපහු යන්නෙ නැතුව නැවතිලා මෙතන ටෙන්ට් එක ගැහුවා.. "
ප්‍රොෆෙසර් රණ්දෙනිය කිව්වා.

"ප්‍රොෆෙසර් කිව්වා නේද මම සක්වල අතිරේකයේ ලියන ලිපි කියවනවා කියලා..
ඔන්න එහෙනම් ඔබට ඊළඟ සතියෙ ඉඳලම කියවන්න පුළුවන් ඔබ දැන් මගෙන් ඇහුව ප්‍රශ්නයට උත්තරේ. :)
දැන් අපි යමු.."

දිනුක මහාචාර්යවරුන්  දෙදෙනා සමඟ රක්ෂිතයෙන් ආපසු ඒමට පිටත් වුනා..

✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴

                  ~සමාප්තයි.~

මෙතෙක් කොටස් -->

  01 කොටස.  
  02 කොටස.  
  03 කොටස.  
  04 කොටස.  
  05 කොටස.  
  06 කොටස.  
  07 කොටස.  
  08 කොටස.  
  09 කොටස.
  10 කොටස.  
  11 කොටස.  
  12 කොටස.  
  13 කොටස.  
  14 කොටස.  


පිටසක්වල තරුණිය "නීන්" 14 කොටස..

පසුගිය කොටසින්..
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
"එදා මම ආවා. නීන්.., මේ අපේ ලෝකෙට  පේන පෙම්ලො කුට්ටිය..  අර තියෙන්නෙ අපේ ලෝකෙ.. "
අපට සද පෙනෙනවාක් මෙන් පෙනෙන ග්‍රහලෝකය පෙන්වමින් නීන්ගේ තාත්තා කිව්වා.. 

'එහෙනම් මේක නීන්ගෙ ලෝකයට පේන චන්ද්‍රයෙක් කියලා මම හිතපු දේ වැරදියි.. '
දිනුක තනිවම කල්පනා කලා.

නීන්ගේ ලෝකයට පෙම්ලෝ කුට්ටිය පෙනුනේ කොල පැහැතිවයි..
නමුත් මෙහි සිට නීන්ගේ ලෝකය සුදු පැහැයෙන් දිස් වුනා..

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
එතැන් සිට...

"මම එදා වැටුනෙ මෙහෙ වගුරකට. ඔව්. එතනට මේ කුරුමිට්ටන් කියන්නෙ වගුර කියලා. ඔයාට ඒ වගේ එකක් හිතා ගන්න බෑ නීන්. අපේ ලෝකෙ එහෙම ඒවා නෑ.. "
නීන්ගේ තාත්තා කිව්වා.

"අපේ ලෝකෙ නම් තියෙනවා! ඉතින් ඔබ ඒකෙ එරුනද.. කොහොමද ඒකෙන් බේරුනේ? "
දිනුක ඇහුවා.

"මම ඒකෙ ගිලෙද්දි මේ කුරුමිට්ටන් වටවුනා එතනට.  ඒගොල්ලො මාව බේර ගත්තෙ නැත්නම් මමත් මගෙ යානෙත් එක්ක වගුර ඇතුලෙ මේ වෙනකොට..
මම මේ ගොල්ලො එක්ක කාලයක් ජීවත් වෙනකොට එයාලා මාව ඒගොල්ලන්ගෙ නායකයා කර ගත්තා. එදා ඉදන් මම මෙහෙම ඉන්නවා..
මට ආපහු එන්න ඕන වුනත් මෙහෙ යානයක් හදන්න ඕන කරන දේවල් නැහැ නීන්.. අඩුම තරමෙ අපේ වගේ පාෂානවත් මෙහෙ හොයා ගන්න නැහැ.. අම්මවයි ජොම්වයි ඔයාවයි හැමදාම මතක් වුනා මට.. මම හැම රෑකම අපේ ලෝකෙ දිහා බලන් ඉන්නවා. 

මම හීනෙකින්වත් හිතුවෙ නෑ මගේ පුතා මාව හොයාගන්න එන්න යානයක් හදයි කියලා.. ඒ වගේම මගේ නිර්භීත පුංචි කෙල්ල මාව හොයාගෙන මෙහෙට එයි කියලා.. "

"අනේ තාත්තා.. " නීන් ඔහුව වැළද ගත්තා.

"අපි යමු තාත්තා අපේ ලෝකෙට.. ඔයා ගියාට පස්සෙ ගොඩක් දේවල් සිද්ධ වුනා.. ඒ ඔක්කොම වගේ නපුරු දේවල්..කේල් කියන්නෙ නපුරු නායකයෙක්. " >:(

"ආ.. කේල්ද දැන් නායකයා..?  ඒ කියන්නෙ හල්ම් මැරුනද..? "

"ඔව් තාත්තා. එයා මැරිලා තියෙන්නෙත් තාත්තා එහෙන් ඇවිත්  ටික කාලෙකට පස්සෙ.
ඔයා දන්නවද තාත්තා නරකම දේ?  කේල්.. එයා.. එයා අපේ ජොම්ගෙ අත් දෙකම කපලා දැම්මා මේ යානය හැදුවා කියලා. "
නීන් බොහෝ දුකින් කිව්වා..

එය ඇසුන මොහොතේම නීන්ගේ  තාත්තාගේ මුහුන කෝපයකින් පිරුනා.

"මොනවා මගෙ පුතාගෙ අත් කපලා දැම්මා..
කේල් උබට මගෙන් ගැලවීමක් ලැබෙන්නෙ නෑ.. අපි පුලුවන් තරම් ඉක්මන්ට අපේ ලෝකෙට යමු.."

"තාත්තා.. ජොම් යානයේ දිශාව හදන එක ඉවර කරලා තිබුනෙ නෑ කේල්ට අහුවෙද්දි. ඒක හරියට වැඩ කරන්නෙ නෑ.. අනික අපේ යානයේ පාෂානය සේටෝගෙ එළියෙන් ආරෝපණය කරන්නත් ඕනෙ.."

අවශ්‍යය කෑම තිබූ නිසා දිනුකටත් නීන්ටත් එහි සිටීම අපහසු වුනේ නැහැ. නීන්ගේ තාත්තා යානය තුලට ගොස් එහි දිශා දැක්වීම නිවැරදි කිරීමේ කටයුතු සිදු කලා..
ඒ අතර  යානය ක්‍රියාත්මක කරන පාෂාණය ආරෝපණය වීම සඳහා සේටෝගේ එළිය වැටෙන්නට තබා තිබුනා.
නීන් මෙතෙක් සිදුවූ සිදුවීම් තාත්තාට කිව්වා..

                          ***
"දිනුක, තාත්තා යානය හදා ගත්තට අස්සෙ අපිට ඉස්සෙල්ලම යන්න වෙන්නෙ අපේ ලෝකෙට.. ඒකට කමක් නැහැ නේද..
තාත්තව අපේ ලෝකෙට ගෙනියන්න ඕනෙ ඉක්මනටම. මම මෙහෙම ආපු නිසා අම්මටයි ජොම්ටයි මොනවා කලාද දන්නෙ නැහැ කේල්..

තාත්තා එහෙට ගියාට පස්සෙ අපේ ජනපදයෙ නායකයා වෙන්නෙ තාත්තා.. මම ඔයාට කලින් කිව්වනෙ හල්ම් නම් කරපු දෙන්නගෙන් වැඩි දක්ෂකමක් පෙන්වන කෙනයි නායකයා වෙන්නෙ කියලා. හල්ම් කියලා තිබුනලු තාත්තා ආපහු ආවොත් මීළඟට ජනපදයෙ නායකයා වෙන්නෙ තාත්තා කියලා..
ඊට පස්සෙ මම ඔයාව ඔයාගෙ ලෝකෙට ගෙනියන්නම්. "

"අහ්. ඒකට කමක් නැහැ නීන්. "
දිනුක කිව්වා.

නීන්ගේ ලෝකයේ කොතරම් වෙලාවක් සිටීමට වේ දැයි නොදන්නා නිසා දිනුක, ගෙන යෑමට පළතුරු ගත්තා. නීන්ගේ තාත්තාගෙන් සමු ගැනීම කුරුමිට්ටන් ට දුක්බර අවස්ථාවක් වුනා.. ඔවුන්  දුක්බර ගීතයක් වැනි යමක් මුමුනමින් සිටියා.

නීන්ගේ තාත්තා, ඔවුන් සියලු දෙනා රැස් කරවා සමුගැනීම ප්‍රකාශ කලා. අවසානයේදී නීන්, ඇගේ තාත්තා සහ දිනුක යානයට නැගී නීන්ගේ ලෝකය බලා පිටත් වුනා.. එවර යානය ක්‍රියාත්මක කලේ නීන්ගේ තාත්තා විසින්.

නීන්ගේ ලෝකය වෙතට යානය පැමිනියා. දිනුක ප්‍රථම වරට මෙහි පැමිනි දින මෙන්, නීන්ගේ ලෝකයේ ජීවීන්  ඔවුන්ගේ යානයෙන් පිටත රැස්ව සිටියා.

ප්‍රථමයෙන් යානයෙන් පිටතට පැමිණියේ නීන්. කේල් කෝපාවිෂ්ඨ ව ඈ දෙස බලා සිටියා.. නීන්ව අල්ලා ගැනීමට තම පිරිසට අණ කරන්නට ඔහු සැරසෙනවාත් සමගම නීන්ගේ පියා යානයෙන් එළියට ආවා.

ඔහුව දුටු මොහොතේම ජනපදයේ වැසියන් ප්‍රීතියෙන් කෑගසන්නට වුනා..

"ක්ලී.. ඔබ ආපසු ඇවිත්..
ක්ලී ඔබ අපේ නායකයා. "

පිරිස කේල් අතහැර ක්ලී වටා එකතු වුනා.. කේල්ට කිසිවක් කර කියා ගත නොහැකි වුනා..

✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴

මීලඟ කොටසින් හමුවෙමු..

මෙතෙක් කොටස් -->

  01 කොටස.  
  02 කොටස.  
  03 කොටස.  
  04 කොටස.  
  05 කොටස.   
06 කොටස.  
  07 කොටස.  
  08 කොටස.  
  09 කොටස.  
  10 කොටස.
  11 කොටස.
  12 කොටස.   
  13 කොටස.  


Wednesday, January 25, 2017

පිටසක්වල තරුණිය "නීන්" 13 කොටස..

පසුගිය කොටසින්..
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ඔවුන් දෙදෙනා මෙහි ළඟා වන විට පැවති ඝන අදුර පහව යමින්, සියුම් ආලෝකයක් අවට පැතිර යමින් තිබෙනු දකින්නට ලැබුනා..

"සේටෝ.."

දිනුක, නීන්ගේ භාෂාවෙන්, හිරු පායන බව ඇයට කිව්වා.. එය ඇසුනු අසල සිටි කුරුමිට්ටන් දෙදෙනා දිනුක කී දේ ගැන යමක් කථා වුනා..

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
එතැන් සිට...

ඔවුන් රැගත් අටපට්ටම් හැඩති යානය වේගයෙන් ගමන් කලා..

"කොහෙටද මේ අපිව එක්කගෙන යන්නෙ.."
දිනුක කිව්වා..

"මට යානයේ දිශාව හදන්න අමතක වුනා.. කේල් එන්න කලින් පැන ගන්නයි ඕනෙ වුනේ.. මම මෙහෙ ඉඳලා ඔයාගෙ ලෝකෙට එනකොට තිබුන දිශාව විරුද්ධ පැත්තට හරවලයි ආපහු මගේ ලෝකෙට එන්න පුළුවන් වුනේ.. මම හිතන්නෙ කේල් හරි එයාගෙ කට්ටිය හරි අතින් මේක වෙනස් වෙලා තියෙන්න ඇති..".
නීන් පසුතැවුනා..

"දැන් අපි මෙතනින් බේරෙන්න විදිහක් බලමු නීන්.. තව දවසක්වත් ඉන්න බැරි වෙයි මට මේ තරම් බඩගින්නෙ."

"කේල්ගෙ අය ඔයාට යුෂ ගෙනත් තියෙනවා මම දැක්කා.. ඔයා ඒවා බිව්වෙ නැත්ද.. "

"නැහැ නීන්. මගේ ලෝකෙ දේවල් කාලා ඔයාට වුන දේම තමයි මටත් ඒවා බීලා වුනේ. ඇත්තටම අප්පිරියයි මට ඒවා. "

මොහොතකින් ඔවුන්ව ගෙන යමින් සිටි වාහනය නැවතුන බවක් දැනුනා.. අත් පා ගැට ගැසූ නීන් හා දිනුකව ඔවුන් විසින් ඔසවා ගත් අතර, ගස් වලින්ම වට වූ විශාල උද්‍යානයක් වෙතට ඔවුන්ව ගෙන යනු ලැබුවා.
එහි අසුනක් මත ඉඳගෙන සිටියේ කුරුමිට්ටන්ගේ නායකයා විය යුතුය..

"නීන්.."

ඔහුව දුටු විටම දිනුක විශ්මයෙන් නීන් දෙස බැලුවා.. නීන් ද විශ්මයෙන් කුරුමිට්ටන්ගේ නායකයා දෙස බලා සිටියා..

"බලන්න නීන්.. එයා ඔයා වගේමයි.. ඔයාලගෙ ලෝකෙ ජීවියෙක් වගේමයි එයා.. "

නීන් හා දිනුක සේම කුරුමිට්ටන්ගේ නායකයාද විශ්මයෙන් ඔවුන් දෙසට ඇවිද ආවා..

ඔහු කුරුමිට්ටන්ට යමක් අණ කලා.. ඇසිපිය ගසන ක්ෂණයෙන් කුරුමිට්ටන්, නීන් හා දිනුක ව ලිහා දැමුවා..

'මේ නීන්ගෙ තාත්තා වත්ද..'
දිනුකට සිතුනා..

'මේ මගේ තාත්තද.. '
නීන්ටත් සිතුනා.

"තාත්තා මේ ඔයාද..? "

"තාත්තා? නීන්... මේ මගේ පුංචි කෙල්ල නීන්ද..? ඔයා දැන් කොච්චර ලොකුද.. "

"තාත්තා ඔයා ඇයි ආපහු ආවෙ නැත්තෙ.. මේ අපි ඉන්නෙ පෙම්ලො කුට්ටියේද එතකොට.. අම්මා, මම ජොම් අපි හැමෝම බලාගෙන හිටියා ඔයා ආපහු එනකන් තාත්තා.. "

ඔවුන් වැළඳගෙන හඩන්නට වුනා..

"නීන් ඔයා ආවෙ කොහොමද..?" 

ඒ වන විටත් කුරුමිට්ටන් විසින් නීන් හා දිනුක පැමිනි යානය එතැනට ගෙනවිත් තිබුනා.

"අරක.. ඒක මගෙ යානය වගේමයි.. නීන් කොහෙන්ද ඒක ඔයාට.. "

"දන්නවද තාත්තා... ඒක හැදුවෙ අපේ ජොම්. "

"ජොම්.. මගෙ පුතා.. මගෙ පුතා මොනතරම් දක්ෂයෙක්ද.. ඇයි ජොම් ආවෙ නැත්තෙ.. කෝ එයා..? " 

දිනුකට තම කුස ගින්න ඉවසා ගත නොහැකි තත්වයකට පත්ව සිටියා.

"මට කන්න මොනවා හරි හොයා ගන්න පුළුවන් වෙයිද මේ ලෝකෙන් වත්.. "

නීන්ගේ තාත්තාට දිනුක පිළිබඳ අවධානය යොමු වුනේ එවිටයි..

"නීන්.. මේ කව්ද..? මෙයා අපෙ ලෝකෙ කෙනෙක් වෙන්න බෑ.."

"තාත්තා.. ඒක දිග කථාවක්! මේ දිනුක. එයා අපේ ලෝකෙ කෙනෙක් නෙමයි. එයාලා අපි වගේ යුෂ බොන්නෙ නෑ. එයාලා කරන්නෙ කනවා කියලා දෙයක්. "
නීන් තාත්තාට පැහැදිළි කලා..

"ආ.. මගේ ජනපදයෙ ජීවීනුත් ගස් වල හැදෙන ගෙඩි කනවා.. සමහර විට මෙයාටත් ඒවා ගැලපේවි.. "

ඉන්පසු නීන්ගේ තාත්තා කුරුමිට්ටන්  කිහිප දෙනෙකුට යමක් අණ කලා..

"තාත්තා එයාලා ඔයාට ගරු කරනවා? ? "

"හ්ම්. ඉස්සෙල්ලම අපි මොනවා හරි ආහාරයට අරගෙන ඉමු. මටත් තියෙනවා දිග කථාවක්.. "

නීන්ගේ තාත්තා කුරුමිට්ටන් ගෙන ආ ගෙඩි වර්ග කිහිපයක් දිනුකට දුන්නා. දිනුක ඉන් එක ගෙඩියක් ගෙන එහි කෑල්ලක් කා බැලුවේ පෙර අවස්ථාවේදී නීන්ගේ ලෝකයේ දී, යුෂ පානය කිරීමෙදී මෙන් කටට ගත් සැනින් එලියට දමන්නට සිදු වේදැයි සිතමින්.. එහෙත් එහි රසය ඉතා මිහිරි වුනා..
දිනුක ඒ සියල්ල ගිල දමනු නීන් සිනා සෙමින් බලා සිටියා.

"එතකොට තාත්තා අපිට යුෂ ගන්න ඝූල් ගස් මෙහෙ තියෙනවද..?"

"නැහැ නීන්. මෙහෙ ඒවා නැහැ.  ඒත් ඊට වඩා අපූරු රසක් තියෙන යුෂ ගන්න පුළුවන් ගස් මෙහෙ ඕන තරම් තියෙනවා.. "

නීන්ගේ තාත්තා ඉන්පසු ශාක යුෂ කුරුමිට්ටන් ලවා ගෙන්වාගෙන නීන්ට පානය කරන්නට දුන්නා.

"තාත්තා.. ඒවා ඝූල් ගස් වල යුෂ වලට වඩා ගොඩක් රසයි තමයි... "

ඉන්පසු නීන්ගේ තාත්තා මෙහෙම කිව්වා.. 

"එදා මම ආවා. නීන්.., මේ අපේ ලෝකෙට  පේන පෙම්ලො කුට්ටිය..  අර තියෙන්නෙ අපේ ලෝකෙ.. "

අපට සද පෙනෙනවාක් මෙන් පෙනෙන ග්‍රහලෝකය පෙන්වමින් නීන්ගේ තාත්තා කිව්වා.. 

'එහෙනම් මේක නීන්ගෙ ලෝකයට පේන චන්ද්‍රයෙක් කියලා මම හිතපු දේ වැරදියි.. '
දිනුක තනිවම කල්පනා කලා.

නීන්ගේ ලෝකයට පෙම්ලෝ කුට්ටිය පෙනුනේ කොල පැහැතිවයි..
නමුත් මෙහි සිට නීන්ගේ ලෝකය සුදු පැහැයෙන් දිස් වුනා..

✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴

මීලඟ කොටසින් හමුවෙමු..

මෙතෙක් කොටස් -->

  01 කොටස  
  02 කොටස  
  03 කොටස  
  04 කොටස  
  05 කොටස  
  06 කොටස  
  07 කොටස  
  08 කොටස  
  09 කොටස  
  10 කොටස  
  11 කොටස  
  12 කොටස