පිටසක්වල තරුණිය "නීන්" 04 කොටස…

පසුගිය කොටසින්..
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

ඒ මොහොතෙහි උදා හිරු නැගෙමින් තිබුනා.. දිනුක හිරු දෙසට ඇගිල්ල දිගු කර එය අදින බව හැඟෙව්වා.. ඉන්පසු ඒ වටා අනෙක් ග්‍රහලෝක අටම ඇන්දා.. ඉන් එකක් මත ඇගිල්ල තබා ඔහු එහි ඉන්න බව හැඟෙව්වා.. මීලගට ඔහු නීන්ගෙන් විමසුවේ ඇය කුමන ලෝකයකට අයත්ද යන්නයි.. ඔහු එය හස්ත මුද්‍රාවෙන් කිහිප විටක්ම ඇයට ඇඟෙව්වා..

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
එතැන් සිට...

නීන් මඳ වේලාවක් ඒ දෙස බලා සිටියා.. ඇයට මතක් වුනා ඇගේ අයියා දවසක් මේ වගේ රවුම් තුනක් අඳිනවා.. ඒ ඔවුන්ගේ ග්‍රහලෝකයත්, පෙම්ලෝ යනුවෙන් ඔවුන් හැඳින්වූ ග්‍රහලෝකය සහ  හිරුයි. ඒ දවස්වල අයියා ගොඩක් ඒක දිහා බලාගෙන ඉන්නවා නීන් දැකලා තිබුනා.. ඒ ගැන කුතුහලය නිසා ඈ දවසක් ඒ ගැන ඇහුවා.. ඉතින් ඇගේ සහොදරයා ඒ ගැන ඇයට පැහැඳිලි කරලා දුන්නා..

"නීන් අපි ඉන්නෙ මෙන්න මේ කුට්ටියෙ තමයි.. "

"ජොම්, අපි කොහොමද ඔච්චර පුංචි කුට්ටියක ඉන්නෙ.. "
නීන් නොතේරුම්කට ඇහුවා..

"ඔයාට තේරෙන්නෙ නැද්ද නීන්.. මේක බොහොම පොඩිවට ඇඳපු එකක් විතරයි.. මෙහෙ එන්නකො.."

ජොම් ඇයව එලියට එක්කගෙන ගියා..

"අර පේන්නෙ සෙටෝ (හිරු.).. පුංචිවට පෙනුනට ඒක මේ අපි ඉන්න කුට්ටිය වගේ ලොකු එකක්. ඒත් ඒක ලගට යන්න බැහැ.. අපිව විනාශ වෙනවා.. අර පේන්නෙ පෙම්ලෝ කුට්ටිය.. "

අපට හද පෙනෙන තරම් ලොකුවටම ඔවුන්ගේ ග්‍රහලොවට පෙනෙන තවත් ග්‍රහලොවක් පෙන්වමින් ජොම් කිව්වා...

පෙම්ලෝ ගැන කියන්න හදනකොටම ජොම්ගේ මූන බොහොම වේදනාවකින් පිරෙනවා නීන් දැක්කා..

"ඔයා එතකොට ගොඩක් පුංචියි නීන්.. අපේ තාත්තා පෙම්ලෝ වලට යන්න යානයක් හැදුවා.. මේ ලෝකෙ කාටවත් තවම බැරි වුනා එහෙම දෙයක් කරන්න.. ඔයා අපේ තාත්තා ගැන ආඩම්බර වෙනවා නේද නීන්.. "

ජොම්ගේ ඇස් වලට කදුළු පිරිලා තිබුනා..

"තාත්තා පෙම්ලෝ වලට ගියා.. ඒත්.. ඒත් ආපහු ආවෙ නැ..
මම.. මමත් කවදා හරි තාත්තා වගේ යානයක් හදනවා.. මම දවසක තාත්තව හොයා ගන්න පෙම්ලො කුට්ටියට යනවා නීන්.. "

ජොම්ගේ වචන නීන්ට දෝංකාර දීලා ඇහුනා.. අතීත සිදුවීමක ගිලී තිබූ නීන් සිතිවිලි වලින් මිදී පියවි ලොවට ආවා..

ඇය ඉතාම කුඩා රවුමක් ඇන්දා.. ඇගේ අතෙහි ඇත්තේ ඇගිලි හතර බැගින් බව ඔහු දැක්කේ ඒ මොහොතේදී. ඒවා ඉතාම තියුනු ඇගිලි වුනා.. නමුත් නියපොතු වැනි දේ දකින්නට තිබුනේ නැහැ.

"සේටො.. "

නීන් හිරු දෙසට ඇගිල්ල දිගු කරමින් පැවසුවා..

දිනුක ඇඳ තිබූ ග්‍රහලෝක දෙස ඈ මඳක් බලා සිටියා..

ඈ ජොම් විසින් ඇද තිබූ ග්‍රහලෝක තුන මතක් කරමින් ඒවා ඇන්දා.. දිනුක විශ්මයෙන් යුතුව බලා සිටියා..

"එතකොට ඔයා ජීවත් වෙන්නෙ වෙන සෞග්‍රහමන්ඩලයක තියෙන ග්‍රහලෝකෙකද.. "
දිනුකට කියවුනා..

නීන් ඔහු දෙස බලා සිටියා..
ඔහු යමක් කියූ බව ඇසුනත් එය වැටහුනේ නැහැ ඇයට..

මේ වන විටත් දිනුක ඇයගේ විශ්වාසය දිනා සිටියා. තමන්ට ඔහුගෙන් අනතුරක් නොවන බව ඇය වටහා ගත්තා..

නීන් සෙමින් දිනුක අසලටම ගියා.. නීන්ට ඔහු ගැන තිබූ බිය මඟ හැරී තිබුනත් ඇය අසලට එන විට දිනුකට නම් බියක් ඇති වුනා..  දිනුකට තව එක මොහොතක්වත් සිතිවිලි වල සිටින්නට ඉඩ ලැබුනේ නැහැ.. නීන් එක්වරම ඔහුගේ හිස මත තම සුරත තැබුවා..

හිස තුල තද සීතලක් පැතිරෙනු දිනුකට දැනුනා.. නමුත් ඒ ග්‍රහනයෙන් ගැලවී පලා යාමය ඔහුට ඒ මොහොතෙහි ශක්තියක් තිබුනේ නැහැ.. පිටසක්වල ජීවීන් පෘතුවි වාසීන්ගේ දැනුම, ශක්තීන් උරා ගන්නා ප්‍රබන්ධ කථා ඔහුට මතක් වුනා..

"මාත් ඔවුන්ගේ ග්‍රහනයට ගන්නද මේ පිටසක්වලයා ලෑස්තිවෙන්නෙ.. මම  මෙතනින් බේරී යන්න ඕනෙ.. ඔබලාට බැහැ මාව අරන් යන්න.. "

දිනුකගේ මනස මෙවැනි සිතිවිලි වලින් පිරී ගියා..
එක්වරම හිසට දැනුනු සීතල ගතිය නැතිවී ගියා..

"ඔබට මම කියන දේ තේරෙනවද.."

නීන් ඔහුගෙන් ඇහුවා..

පුදුමයක්!! ඇය ඇසූදේ දිනුකට තේරුනා..

"ඔව්.  ඔයා.. ඔයා.. මොකද්ද කලේ.. "

දිනුක ප්‍රශ්න කලා..

"මම ඔයාගේ භාෂාව ලබා ගත්තා ඔයාගෙ හිසෙන්.. "

"ඔයා කව්ද.. "

දිනුක නැවතත් ඇයගෙන් ප්‍රශ්න කලා..

"මම නීන්. මට යුෂ ඕනේ.. ගොඩක් බඩගිනියි.. "

"යුෂ? "

"ඔව්. අපි ඒවා ආහාරයට ගන්නවා.. ඒත් ඒ ගස් වර්ග එකක්වත් මෙහෙ කොහෙවත් නෑ.. "
නීන් කිව්වා..

"මොනවද ඒවා..?"

"ඝූල් ගස්.. මැග්සා කපලා ඒකෙන් බේරෙන යුෂ තමයි ගන්නෙ."

දිනුකට ඒ නම් ඇසුනත් ඒවා කුමක්දැයි ඔහු දැන සිටියේ නැහැ..
එය තේරුම් ගත් නීන් ඈ පැවසූ ගසෙහි රූපයක් වැලි පොළව මත ඇන්දා.. එය තරමක් කෙසෙල් ගසට සමාන ගසක් බව ඔහුට තේරුනා.. එත් එම ගසෙහි ඇදි රවුම් ආකාර ගෙඩි නිසා එය කෙසෙල් නොවන බව ඔහු දැනගත්තා..

"නීන්. මේ වගේ ගහක් අපේ ලෝකෙ නැහැ.. ඒත් මගෙ බැග් එකේ බිස්කට් ඇති.. ඒවා කන්න පුළුවන්. යමු කූඩාරම තියෙන තැනට යන්න ඕනෙ... "

✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴

මීලඟ කොටසින් හමුවෙමු..

පිටසක්වල තරුණිය "නීන්" 03 කොටස…

පසුගිය කොටසින්..
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

මීලඟට අලියාගේ ඉලක්කය වූයේ නීන් හා මහාචාර්යවරුන් දෙදෙනා සිටි කූඩාරමයි.. කුමක් කලයුතු දැයි ඔවුන් දෙදනා මුමුනමින් සිටියා..
එම කෙදිරිලි හඩ අලියාව තවත් කුලප්පු කිරීමට සමත් වුනා.. ඌ වේගයෙන් ඔවුන් දෙසට හොඩ උස්සාගෙන දිව එන්නට වුනා..

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
එතැන් සිට...

අසාධ්‍යව වැතිර සිටියද තමා සිර කර ඇති කූඩුව දැන් විවෘත බව නීන් දැන ගත්තා.. යම් කලබලයක් සිදුවන බවත් ඇයට වැටහී තිබුනා.. වහා කූඩුවෙන් පිටතට පැමින, කූඩාරම් විවරය තුලින් එලියට පැමිනීමට අපහසුවෙන් පය එසවූවා පමනයි. දුටු දෙයින් ඈ බොහෝ තැතිගැන්මට පත්වුනා.. කලු පැහැති විශාල ජීවියෙකු, තමාව සිර කරගෙන සිටි ජීවින් දෙදෙනා පසු පස හඹායන අයුරු ඈ දැක්කා..

"මම හිතන් හිටියෙ මේ ලෝකෙ බලවත්ම ජීවීන් වර්ගය මාව හිර කරගෙන හිටපු අය කියලා.. එහෙමනම් ඔවුන්ටත් වඩා බලවත් ජීවින් මෙහෙ ඉන්නවා.. "

නීන් තනිවම සිතුවා..
මේ තරම් දරුණු තවත් ජීවීන් කොටසකගේ සිර කරුවකු  වීමට ඇයට අවශ්‍ය වුනේ නැහැ.. නීන් සෙමින් සෙමින් කූඩාරම තුලින් පිටතට ආවා.. අදුරු  වනාන්තරය තුලට ඈ ගමන් ගත්තා.. ඇගේ දෑස් අදුරට හොඳින් අනුවර්තනය වූ ඒවා.. මක් නිසාද යත් ඈ ජීවත් වූ ග්‍රහලොව  මලානික එලියකින් පමණක් සමන්විත වූ එකක් බැවිනුයි.

කෙසේ හෝ මහාචාර්යවරුන් ට හමුවන විට ඇය සිටි ගං ඉවුර අසලටම නැවතත් ඇය පැමිණ සිටියා.. සිසිල් වූ දිය ඈ එක හුස්මට පානය කලා.. ගස් කොල පවා තමන්ගේ ලෝකයෙන් වෙනස් වූ මේ ලෝකයෙහි ඇයට සුපුරුදු එකම දෙය වූයේ මේ ජලයයි.. වෙහෙස හා වේදනාව නිසා ගං ඉවුරේම නීන්ට නින්ද ගොස් තිබුනා..

තම කණ්ඩායම පිටත්ව යෑමෙන් පසු දිනුක තවත් දිනක් පමන රැදී සිටිමින් තමන්ට හැකි පමන දුරක් නැවතත් පරීක්ෂා කර බැලුවා.. අවසානයේ ඔහුත් තම බලාපොරොත්තු කඩ කර ගත්තා..

"කිසි තේරුමක් නෑ මෙහෙම ඉඳලා.. හෙට උදේම ආපහු යන්න ඕනෙ.."

ඒත් ගත කල දින දෙක තුල ඔහුට සෝමාවතිය රක්ෂිතය ගැන ලිපියක් ලිවීමට තරම්  කරුණු රැස්ව තිබුනා..

පිටත් වීමට පෙර උදෑසනම දිනුක ගඟ සොයා ආවේ මූන කට සෝදා ගැනීමටයි.. ඒ වන විට තරමක අදුරක් පරිසරය වෙලාගෙන තිබුනා.. ඉවුර අසලටම ලං වූ දිනුකට එතැන නිදා සිටි නීන්ව දකින්නට ලැබුනා..

කාන්තාවකගේ ලක්ෂණ ඇති ශරීරයකින් යුත් මේ ජීවීයා ගේ  හිසෙහි කිසිදු ආකාරයක කෙස් ගසක් හෝ දකින්නට ලැබුනේ නැහැ.. පිළිකා රෝගය වැළදී සියලුම කෙස් ගැලවී ගිය හිසක් සහ කෘෂ ඇගක් සහිත මනුෂ්‍ය කාන්තාවක් ලෙස දර්ශනය වූ ඇගේ රුව දෙස දිනුක මද වේලාවක් බලා සිටියේ කිසිවක් සිතා ගත නොහැකිවයි.. මේ වන විටත් නීන් තද නින්දක පසු වුනා..

තමාට ඉදිරියෙන් මේ සිටින්නේ පිටසක්වල ජීවියෙකුද යන වග දිනුක ට විශ්වාස කර ගත නොහැකි වුනා..

"මේක හීනයක්ද.. "
ඔහු තම දෑස් පිසදැමුවා..

මොහොතකින් නීන් නින්දෙන් අවදි වුනා.. ඈ එක්වරම දැක්කේ තමා ඉදිරියේ විශ්මය පිරුනු දෑසින් බලා හිදිනා මනුෂ්‍ය ජීවියාවයි.. තමාව නැවතත් අල්ලා සිර කිරීමක් සිදුවනු ඇතැයි ඇය බියට පත් වුනා.. අපහසුවෙන් නැගිටගන්නට උත්සහ කරමි කෑ ගැසුවා..

"නෑ නෑ මගෙන් කරදරයක් නෑ ඔයාට.. "

දිනුක අත් ඔසවමින් කලබලයෙන් කිව්වා.. ඔහු දැක්කා නීන්ගේ කකුලේ තුවාලය සහ ඒ නිසා ඇයට ඇවිද ගැනීමටවත් බැරි බව..

කළ යුත්තේ කුමක්ද යන වග ඔහු මදක් කල්පනා කලා.. අසල ගසකින් කොල කිහිපයක් කඩා ගෙන විත් තුවාලය ආවරණය කරමින් එතුවා.. ඉන්පසු තමාගෙ සපත්තු ලේස් එක ගෙන ඒ වටා හොදින් ඔතමින් ගැට ගැසුවා. ඇගේ පාද ඉතාම සිහින් ඒවා නිසා එය ඉතා පහසු වුනා..
ආරම්භයේදී නීන් බොහෝ කලබල වුනා.. නමුත් ඔහු තුවාලට වෙලා අවසන් වන විටම ඔහුගෙන් හිරිහැරයක් නොවන බවත්, බිය වීමට දෙයක් නොමැති බවත් ඈ තේරුම් ගත්තා.

දිනුක ගසකින් කඩා ගෙන ආ තවත් කොලයක් ගොටු කර ගගෙන් ජලය පුරවා ඈ වෙත පෑවේ තවත් ඇගේ විශ්වාසය දිනා ගැනීමට සිතායි..

"පිටසක්වල ජීවීන්ට අමුතු බලයන් තියෙනවා කියලා මම අහලා තියෙනවා.. ඒත් මෙයාගෙ එහෙම බලයක් පේන්න නෑ.. අඩුම තරමින් කෑ ගැහුවා, දැඟලුවා මිසක් බේරෙන්න මට අනතුරක් කලේ නෑනෙ.. "

දිනුක තනිවම හිතුවා.
ඔහුට එක්වරම නැඟුනු අදහසක් අනුව දිනුක එම ගං ඉවුරේ වැල්ලේ යමක් අදින්නට පටන් ගත්තා.. නීන් බොහෝ ඕනෑකමින් ඒ දෙස බලා සිටියා..

ඒ මොහොතෙහි උදා හිරු නැගෙමින් තිබුනා.. දිනුක හිරු දෙසට ඇගිල්ල දිගු කර එය අදින බව හැඟෙව්වා.. ඉන්පසු ඒ වටා අනෙක් ග්‍රහලෝක අටම ඇන්දා.. ඉන් එකක් මත ඇගිල්ල තබා ඔහු එහි ඉන්න බව හැඟෙව්වා.. මීලගට ඔහු නීන්ගෙන් විමසුවේ ඇය කුමන ලෝකයකට අයත්ද යන්නයි.. ඔහු එය හස්ත මුද්‍රාවෙන් කිහිප විටක්ම ඇයට ඇඟෙව්වා..

✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴

මීලඟ කොටසින් හමුවෙමු..

අනෙකුත් කථාංගයන් කියවීම සඳහා එකතු වෙන්න මගේ බ්ලොග් අඩවියට..
Https://muthugepanhida.blogspot.com

පිටසක්වල තරුණිය "නීන්" 02 කොටස..

පසුගිය කොටසින්..
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

මේක අපි සැක කරන විදිහටම පිටසක්වල ජීවියකුගෙ රුධිර පටකයක් නම් අපිට නිගමනය කරන්න පුළුවන් ඔවුන්ගේ රුධිර සෛල වල ලවණ සාන්ද්‍රනය අඩු බව.. එනිසා මෙහෙම බිඳ නොවැටී තිබෙන බවත්.. "

"ඔව්. තාමත් අපිට තියෙන්නෙ සැකයක් විතරයි. සමහර විට මේක  පිටසක්වල යානයේ සිදුවීමට කොහෙත්ම අදාල වෙන්නෙ නැති වෙන්නත් පුළුවන්.. "

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
එතැන් සිට..

එදින දවල් කාලයේ ඔවුන්ට අපූරු සිදු වීමකට මුහුන දෙන්නට වුනා.. ඔවුන් තම කූඩාරම අටවාගෙන තිබුනේ සෝමාවතිය ආසන්නයේ ගලා යන මහවැලියේ අත්තක් වූ සින්න ඟග ආසන්නයේයි..

"මම වතුර ටිකක් පුරවගෙන එන්නං.. කෑන් දෙකම හිස් වෙලා.."

සමරජීව හිස් කෑන් දෙකත් එක්ක ගඟ ට ගියා.. මොහොතකින් ඔහු ආපහු ආවෙ බොහොම කලබල වෙලා.. 

"රන්දෙනිය.. ඉක්මන් කරන්න.. කෝ අර නෙට් එක.. "

ඔහු රන්දෙණියත් සමග නැවත  ගඟ අසලට දිව යන අතරතුර ගඟ අසලදී තමන් දුටු සිදුවීම විස්තර කලා..
ප්‍රොෆෙසර් සමරජීව ගඟ ඉවුර අසල අමුතු ජීවියෙකු දැක තිබෙනවා.. කිසිදු ශබ්දයක් නොකර, එම ජීවියා කලබල නොකර ආපසු හැරුනු ඔහු රන්දෙණියත් සමඟ ආපසු ඒමට සිතා කූඩාරම වෙතට දිව ගියා..
මේ අමුතු ජීවියා අල්ලා ගැනීමට හැකි වූවොත් යැයි සිතමින්ම ඔහු ආපසු ‍යන ගමනේදී නෙට් එකක්ද අතැතිව සිටියා..

නීන් ඔවුන් දෙදෙනාට හසු වූයේ එසේයි.. පාදයක වූ තුවාලය නිසා නීන්ට ඔවුන්ගෙන් බේරී දිව යෑමේ හැකියාවක් තිබුනෙ නැහැ..
දැල යොදා නීන්ව අල්ලා ගැනීම ඔවුන්ට පහසු කාර්යක් වුනා ඇය සිටි තුවාලමය තත්වය නිසා. අවසානයේ දී ඔවුන් විසින් ඇයව මෙලෙස කූඩුවක සිර කරනු ලැබ තිබුනා..

                           ***
දිනුක පෙරේරා.. වෘත්තියෙන් ඔහු ආධුනික පුවත්පත් වාර්තාකරුවෙක්.. පිටසක්වල යානය පිළිබඳ පුවත වාර්ථා වීමත් එක්කම ඔහු ඒ පිළිබඳ වාර්ථා කිරීමේ කටයුතු වල නිරත වුනා..

ඔහු සෝමාවතියේ මේ පුවත පිළිබඳ පරීක්ෂණ පැවැත්වීමට පැමිනි SpaceX පරික්ෂණ කණ්ඩායම සමඟ එක්ව වාර්තා කිරීමේ කටයුත්තට එකතුව සිටියා...

දින තුනක් තිස්සේම පිටසක්වල යානයක් පිළිබඳව කිසිදු තොරතුරක් සොයා ගත නොහැකි වූ තැන ඔවුන් ආපසු යාමට තීරණය කලා.. නමුත් සිතේ පැවතුනු නොනවතින කුතුහලය නිසා දිනුකට ආපසු යාමට සිත් දුන්නේ නැහැ.. තව දිනක් දෙකක් මෙහි නැවතීමේ අදහස ඔහු කණ්ඩායමට පැවසුවත්,  ඔහුගේ කණ්ඩායම දිනුකව තනිව දමා යාමට කැමැත්තක් දැක්වූයෙ නෑ.

නමුත් ඔහු කෙසේ හෝ තවත් දිනක් දෙකක් රැදී සිටීමට අවස්ථාව ලබා ගත්තා..

                          ***
මාහාචාර්යවරුන් විසින් නීන්ට කෑම සදහා පාන් කැබලි, බිස්කට් ආදිය කූඩුවට දමා තිබුනා.. ඇත්තෙන්ම ඒවා ආහාර බව වත් ඇය දැන සිටියේ නැහැ. ශාක යුෂ පමනක් ආහාරයට ගන්නා ජීවීන් ලෙස ජීවිතය ගත කල නීන්ට, එවැනි ඝන ආහාරයක් සුදුසු වූයේ ද නැහැ.. ඇය ඒවා ආහාරයට නොගත්තේ ඇයව කූඩු කර තිබූ නිසා බව ඔවුන් සිතුවා.. 

අධික කුසගින්න නිසාත්, කෑ ගැසීම නිසාත් නීන් වෙහෙසට පත්ව සිටියා... පාදයේ වූ රිදුමත් අධිකව දැනෙන්නට වුනා. තමා ආ හිතුවක්කාර ගමන ගැන ඈ නැවත නැවතත් සිතින් පසුතැවුනා..

තමන්ට අහම්බෙන් මුන ගැසුනු මේ පිටසක්වල ජීවියා නිසා මහාචාර්යවරුන් දෙදෙනා බොහෝ උද්දාමයට පත්ව සිටියා..

"සමරජීව.. අපිට ලංකාවෙ විතරක්ද.. මුලු ලෝකෙම.. මුලු ලෝකෙම ප්‍රසිද්දියක් හම්බවෙන්නයි යන්නෙ!! මටනං  හිතා ගන්නවත් බෑ..! පිටසක්වල ජීවියෙක් පනපිටින් අපිලඟ! "

"හේයි මූ මැරිලද.. කකුලෙ තුවාලෙකුත් තිබුනා නේද.. ඒකෙන් ගලපු ලේ තමයි එහෙනං අපිට හම්බ උනේ.. "

රන්දෙණිය කූඩුව ලගට ඇවිත් ඇහුවා.. ඒ වෙනකොටත් නීන්  බොහොම අසාධ්‍යව වැතිරීගෙනයි හිටියෙ..
ඔවුන් නීන් සිටි කූඩුව විවර කර ඇයව පරීක්ෂා කරන්නට සූදානම් වූවා පමනයි... 

කූඩාරමට එපිටින් එක්වරම නැගුනු හඩ, තනි අලියාගේ දැයි මහාචාර්යවරුන් දෙදෙනාටම එකවර සිතුනා.. එය එසේම වුනා..

ඔවුන් මෙහි පැමිනි දිනම මේ තනි අලියාගේ දරුණු බව පිළිඳව අයෙකු ඔවුන්ව දැනුවත් කර තිබුනා..
තනි අලියා කූඩාරම දෙසට එමින් සිටියා..  අහස ගුගුරවන තරම් හඩක් නගමින් ඌ ටෙන්ට් රෙද්ද ඉහලට ඇද්දා..

නීන් සහිත කූඩුව එක් කූඩාරමක තබා මහාචාර්යවරුන් දෙදෙනා නිදා ගත්තේ අනෙක් කූඩාරම තුලයි.. මේ වන විට ඔවුන් නීන්ව පරීක්ෂා කිරීමට ඈ සිටි කූඩාරමට පැමින තිබූ අතර රන්දෙණිය කූඩුව විවර කර තිබුනා.. අලියා නැගූ ශබ්දය නිසා එම කූඩාරමෙන් පිටතට පැමිනි ඔවුන්ට දැක ගත හැකි වූයේ තම කූඩාරම පොඩි පට්ටම් වී ඇති බවයි..

මීලඟට අලියාගේ ඉලක්කය වූයේ නීන් හා මහාචාර්යවරුන් දෙදෙනා සිටි කූඩාරමයි.. කුමක් කලයුතු දැයි ඔවුන් දෙදනා මුමුනමින් සිටියා..
එම කෙදිරිලි හඩ අලියාව තවත් කුලප්පු කිරීමට සමත් වුනා.. ඌ වේගයෙන් ඔවුන් දෙසට හොඩ උස්සාගෙන දිව එන්නට වුනා..

✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴

මීලඟ කොටසින් හමුවෙමු..

පිටසක්වල තරුණිය "නීන්" 01 කොටස…

බැස යන හිරු ගිනි රත් පැහැයෙන් දිදුලමින් තිබෙනු, ජනෙල් කවුළුව තුලින් නීන් දැක්කා..

"සෙටෝ.. මේ සෙටෝද.. මේ තරම් ලොකුවට.. "

නීන් විශ්මය පිරුණු දෑසින් බලා සිටියා..

සෙටෝ.. ඇගේ භාෂාවෙන හිරු හැඳින් වූ නමයි. එහි තේරුම 'ගිනි පුලිඟුව' යන්නයි. හේතුව ඇගේ ලෝකයට හිරු පෙනුනේ ගිනි පුලිඟුවක් තරම් කුඩාවටයි.. මේ තරම් හිරු එළියක් ඇගේ දෑස් වලට නුපුරුදුයි. එය ඇයට දිගටම බලා සිටීමට ඉතා අසීරු දර්ෂණයක් වුනා.

මොහොතකට හිරු දෙසට අවධානය යොමුව තිබූ ඇගේ දෑස් නැවතත් තමා සිටි දැල් සහිත කූඩුවට එපිටින් වූ මිනිසුන් දෙදෙනා වෙතට යොමු වුනා. ඔවුන්ගේ විකාර රූපී ස්වාභාවය ඇයට විශ්මය ගෙන දුන්නා. ඔවුන්ගේ ශරීර වල උස... නීන්ගේ ලෝකයෙහි කිසිවෙක් ඒ තරම් උස ජීවීන් නොවෙයි. කෙටි කන, විශාල වූ නාසයක් ඔවුන්ට තිබුනා..

'මාව බේරා හරින්න' යැයි කෑ ගැසීමෙන් කෙටී වෙහෙසට පත්ව සිටියා. ඇත්තෙන්ම එය නිෂ්ඵල කාර්යක් වුනා.. ඔවුන් කෙටීගේ කෑ ගැසීමට අවධානයක් යොමු කලේ නැහැ.. ඇයට නොතේරුනු අමුතු බසකින් ඔවුන් දෙදෙනා වාදයක ස්වරූපය ගත් කථා බහක නිරතව සිටියා..

ප්‍රොෆෙසර් සමරජීව සහ ප්‍රොෆෙසර් රන්දෙණිය තමන්ට හමුවූ මේ අපූරු පිටසක්වල ජීවියාට මීලගට කල යුතු දේ සාකච්චා කරමින් සිටියා..

                           ***
2017 ජූනි මාසයේ පහලොස් වන දින සෝමාවතිය ප්‍රදේශයෙන් පිටසක්වල යානයක් පිළිබඳ වාර්තා වුනා. සවස හයත් හතත් අතර කාලයේදී හදුනා නොගත් යානයක් ප්‍රදේශය වෙතට පහත් වනු කිහිප දෙනෙකුගේම ඇස ගැටී තිබුනා.. මේ ආරංචියත් සමගම පිටසක්වල ජීවීන් පිළිබඳ පරීක්ෂණ වලට ඇල්මක් දක්වන මේ මහාචාර්යවරුන් දෙදෙනා වහාම සෝමාවතිය බලා පිටත් වුනා.

විවිධ පරීක්ෂණ කණ්ඩායම් විසින් මෙම පිටසක්වල යානය පිළිබඳ ආරංචිය ඔස්සේ එම ප්‍රදේශයේ කල පරීක්ෂණ වල සාර්ථකත්වයක් දකින්නට ලැබුනෙ නැහැ. යානයක් තබා යානයක් පැමිනි සලකුණක් හෝ ඔවුන්ට සොයා ගත නොහැකි වී තිබුනා.. අවසානයේ ඔවුන් එය අත් හැර දැමුවා..

අප මහාචාර්යවරුන් දෙදෙනා, වන අලියන් පවා ගැවසෙන වනාන්තරයේ රැදී සිටිමින්, නිඳිවරමින් තව දුරටත් මේ පිළිබඳ සොයා බැලීමේ කටයුතුවල නිරත වුනා..

"ෂැහ්. මේ මොනවද මේ ජරාව.."

රන්දෙණිය තම සපත්තුවට  පෑගී තිබූ දේ දෙස බලමින් පැවසුවේ මුහුන ඇඹුල් කරගෙනයි.. තද කොල පැහැති සෙවලමය ද්‍රව්‍යක් ඔහුගේ සපත්තුවෙන් බේරෙමින් තිබුනා. 

"සතෙකුගෙ ජරාවක් වෙන්නැති.." සමරජීව කිව්වා..

"නෑ.. මේ වගේ දෙයක් මම මීට කලින් දැකලා නෑ.. අනික බලන්න මේවයෙ දිලිසෙන ස්භාවය..
ප්‍රොෆෙසර් සමරජීව.. සමහර විට මේක අපිට හම්බ වුන වැදගත්ම හෝඩුවාවක් වෙන්න පුලුවන්.. "

"බලමු.. " රන්දෙණිය ඒ දිලිසෙන ද්‍රව්‍යයෙන් කොටසක් බෑගයේ වූ කුඩා කුප්පියකට පුරවා ගත්තා..

"අපි මේක ටෙස්ට් කරලා බලමු.. රෑ වෙලා නිසා දැන් අපි අපේ කූඩාරමට ගියොත් හොඳයි ප්‍රොෆෙසර්.. මතකනෙ අර මගදි හම්බ වුන මනුස්සයා කියපු කථාව.. තනි අලියා ගැන.. "

ඔවුන් ලබා ගත් සෙවලමය ද්‍රව්‍ය සාම්පලය පසු දින උදෑසන ප්‍රොෆෙසර් සමරජීව විසින් අන්වීක්ෂයෙන් පරීක්ෂා කලා..

"ප්‍රොෆෙසර් රන්දෙණිය.. මේක..  මේක ජීවීයකුගෙ පටකයක්.!! ඒ කියන්නෙ ජීවී ශරීරයකට අයත් ද්‍රව්‍යක්..!! මේ සෛල වල හැඩය බලන්න.. හරි අපූරු හැඩයක්.. "

රන්දෙණිය වහා පැමින එය පරීක්ෂා කලා..

"ඔව්.. ඒත් එක්කම දැක්කද මේ සෛලවල මන්ඩලාකාර ද්වි අවතල හැඩය.. අපේ රුධිර සෛල වල වගේ..
ඒ කියන්නෙ.. ඒ කියන්නෙ මේ රුධිර පටකය.. ඔබට හිතෙනවද මේක පිටසක්වල සිදුවීමට අදාලයි කියලා.. මේ වෙනත් ලෝකෙක ජීවියකුගෙ රුධිරය විය හැකියි කියලා?"

"ප්‍රොෆෙසර් සමරජීව.. ඒත් මෙතන  ගැටලුවක් තියෙනවා.. ඔබ දන්නවනෙ අපේ රුධිරය මේ වගේ වාතයට නිරාවරණය වුනහම මේ විදිහට සෛල අදුන ගන්න බැහැ.. ඒවා බිද වැටිලා තියෙන්න ඕනෙ මේ වෙනකොටත්.. එහෙනම් මේ රුධිර සෛල කියන නිගමනය අපට බැහැර කරන්න වෙනවා නේද.. එතකොට මේ මොනවද.. මට නම් මේක ප්‍රෙහේලිකාවක්.. "

"රන්දෙණිය, අපට මේක එහෙමම බැහැර කරන්න බැහැ.. අපේ රුධිර සෛල එහෙම බිද වැටෙන්නෙ සෛල තුල පොටෑසියම් සෝඩියම් වගේ ලවණ  සාන්ද්‍රනය වැඩි නිසා.. මේක අපි සැක කරන විදිහටම පිටසක්වල ජීවියකුගෙ රුධිර පටකයක් නම් අපිට නිගමනය කරන්න පුළුවන් ඔවුන්ගේ රුධිර සෛල වල ලවණ සාන්ද්‍රනය අඩු බව.. එනිසා මෙහෙම බිඳ නොවැටී තිබෙන බවත්.. "

"ඔව්. තාමත් අපිට තියෙන්නෙ සැකයක් විතරයි. සමහර විට මේක  පිටසක්වල යානයේ සිදුවීමට කොහෙත්ම අදාල වෙන්නෙ නැති වෙන්නත් පුළුවන්.. "

✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴

මීලඟ කොටසින් හමුවෙමු..

සමාව

සලාාාං..

සෙල්ලම් කරමින් ගේ පුරා දුවමින් සිටි කුඩා දරුවාගේ වැදීමෙන් සත් හැවිරිදි දැරිය ඉමල්කා අතින් ඈ  මාමාට ගෙන යමින් සිටි තේ කෝප්පය බිම වැටිනි..

යක්ශාවේශයෙන් එතැනට පැමිනි ඇගේ නැන්දා කෙස් වැටියෙන් දැරිය අල්ලා ගත්තාය..

"අදත් එකක් බින්දා මේකි.. ගෙයි තියෙන ඒවා විනාස කරන්න ආපු හැතිරි හිටපං උබට අද මං.. "

"අනේ නැන්දෙ ගහන්න එපා.. "

එක පිට එක කමුලට වැදුනු පහරවල් අතරින් ඉමල්කා කෑගැසුවා ය..

යක්ශාවේශ වූ ගැහැනිය ඉමල්කාගේ කෙස් වැටිය තදින් අල්ලා හිස දැවමය පුටු ඇන්දේ අනින්නට විය..

"ආයෙ මේ ගෙදර බඩු මුට්ටු විනාස නොකරන්න හොද පාඩමක් උගන්නන්නං උබට මං.. "

කදුලු වලින් තෙමුන ඉමල්කාගේ ඇහි පිල්ලම මතට බේරී ආ රුධිරය,  පුටුවේ වැදීමෙන් තුවාල වූ ඇගේ හිසින් ගලන්නක් විය.. සියල්ල භ්‍රමනය වෙමින් පෙනෙද්දී ඉමල්කා සිහිසුන්ව බිම වැටිනි..

තවත් මොහොතකින් දෑස් විවර වී සිහිය විත් බලන විට කිසිවෙකුත් එතැන නොවීය..

"අත්තම්මෙ.. "
සිහින් කෙදිරියක් ඉමල්කාගේ මුවින් නිකුත් විය.. අපහසුවෙන් නැගිට කුස්සිය ආසන්නයේ වූ ගබඩා කාමරයට යා ගැනීමට ඈට හැකිවිය.. 

ඇදේ නිදා උන් අත්තම්මා, ඉමල්කා දැකීමෙන් අපහසුවෙන් නැගිටීමට උත්සහ ගත්තාය..

"සීවරං දෙයියනේ අදත් අර ගෑනි උබට ගැහැව්විවද.. "

අත්තම්මාගේ දෑසට කදුළු නැගී ඇත..

"උබගෙ අම්ම අප්පටවත් ඉන්න තැනක ඉදං පේන්නැද්ද මේව්වා.."

ඉමල්කා අත්තම්මාට තුරුලු වී හැඩුවාය.. පහර කෑමෙන් ලත් ගතේ තුවාලයට වඩා සිතේ තුවාල, මව පියා නැති කුඩා දැරියට රිදුම් දුන්නාය..

"ඇයි අත්තම්මෙ නැන්දා මට ගහන්නෙ.. "

"මට නිවි සැනහිල්ලෙ ඇස් දෙක පියා ගන්න බෑ මගෙ දුවේ.. මාත් නැති කාලෙක උබට යන කල ගැන හිතද්දි.."
                         ***

ඉමල්කා කුඩා ජනේලයෙන් පිටත බලා හිදින්නීය.. හඳ අලංකාර ලෙස පායා ඇත.. අවසානයට අත්තම්මාත් සමග මාස ගනනාවකට පෙර සිල් අරගෙන ආපසු එන ගමනේ දී ඈ බලා සිටි සදෙහි රුව අදත් එලෙසම විය.. ඇගේ ජීවිතයට මදක් හෝ ආලෝකයක් ගෙන ආ  අත්තම්මා, මෙලොවින් නික්මයාමෙන් පසු අදුරු වූ ඇගේ පුංච් සිතට ඉන් පසු බිඳක් හෝ එලියක් වැටුනේ නැත..

"ඉමල්කා.. ඔයා තරුවෙ ගාපු පාප්ප වේලෙනවා!! "

රුවිනිගේ කෑ ගැසීමෙන් ඉමල්කා පියවි ලොවට පැමිනුනාය.. චොක්ලට් දැමීම සඳහා රුවිනි කුඩා කවර අලවමින් සිටියාය..

"අහ්. ඔව්නෙ."
ඉමල්කා වහා මේසය වෙත ගොස් තරුව කාඩබෝඩ් එකෙහි ඇලවූවා ය.

"හරි. තරු ටික කපන්න විතරයි තියෙන්නෙ.. "
ඉමල්කා කියුවාය..

නත්තල් ගස ලමා නිවාසට ගෙන ආවේ එදින උදේ වරුවේයි.. නත්තල් ගස හැඩ කිරීම ඉමල්කාටත් මේ ලමා නිවාසයේ ඇගේ අලුත් මිතුර මිතුරියන්ටත් පැවරී තිබිනි..
නත්තල් ගසත් එය හැඩ කිරීමට ගෙන ආ සර සර හඩක් නැගෙන දිලිසෙන කොල, කාඩ්බෝඩ්, සීනු සියල්ල දෙස ඔවුන් ඉහලට ගත් හුස්ම පහලට හෙලීම අමතක කොට බලා සිටියෝය..

"ඔයාට නත්තල් සීයා මොන විදිහෙ තෑග්ගක් දෙයිද දන්නෙ නැහැ.. අපි ලියුම් යවන කාලෙ ඔයා හිටියෙ නෑනෙ.. අපි හැමෝම නත්තල් සීයට ලියුම් ලිව්වා අපිට ඕනෙ තෑගි ගැන කියලා.. සිස්ට මිෂෙල් ඒ ලියුං නත්තල් සීයට යවනවා..  "
රුවිනි කියුවාය..

ඉමල්කාට මේ සියල්ල විශ්මය දනවන දෑය.. නත්තල් ගසක්, නත්තල් සීයා..

නැන්දාත් මාමාත් ඉමල්කාව මේ පල්ලියේ ළමා නිවාසයට ගෙනැවිත් දමා සති දෙකක පමන කාලයක් ගත වී ඇත.. අත්තම්මා සමග සවස මල් පුදා බුදුන් වැද පුරුදු  ඇයට මෙහි පැමිනි මුල් දිනම නිදා ගැනීමට පෙර ඔවුන් කරන යාඥාව විශ්මයක් විය..

රුවනීත් අනෙක් මිතුරියනුත් පවසන පරිදි හෙට නත්තල් සීයා ගෙන් ඔවුන්ට තෑගි ලැබෙන දිනයයි..

                      ***
වසර පහලවකට පසු...

"ඉමල්කා.. දූ සෙල්ලම්බඩු පෙට්ටි ටික කොහෙද ....? "

"මම ඒ ටික යසෝමාට කියලා වාහනේට දැම්මෙව්වා.. ආ අම්මා සැන්ටගෙ ඇදුම් ටික පියදාසට දුන්නද..? "

"ඔව් දූ.. පියදාස ඔන්න හවස ඇදගෙන නැටුවෙ.. "
මානෙල් සිනාසෙමින් කිවාය.

විසි දෙහැවිරිදි ඉමල්කා හා ඇගේ මව්පියන් මේ සූදානම් වන්නේ පල්ලියේ ලමා නිවාසයට දෙන දානයටයි..

රවී ප්‍රනාන්දු, මානෙල් ප්‍රනාන්දු හා ඔවුන්ගේ දියණිය ඉමල්කා උදෑසනින්ම ලමා නිවාසය බලා පිටත් විය..

සැන්ටා ලෙස ඇද පැළද ගත් පියදාස  කුඩා දරුවන්ට තෑගි බෙදා දෙන්නට විය.. දරුවන්ගේ සතුට දැක  ඉමල්කාගේ දෙනත් වලට කදුළු නැගුනේ ඉබේටමය..

"ඉමල්කා..? "

පිටු පසින් ඇසුනු හඩ ඔස්සේ ඈ හැරී බැලුවාය..

"සිස්ට මිෂෙල්! "

"හ්ම්..අවුරුදු පහලවකට පස්සෙ... කෙල්ල දැන් ගොඩක් ලොකුයිනෙ.. "

ඉමල්කාගේත්, සිස්ට මිෂෙල්ගේත් මතකය අතීතයට ගියේ එකවිටමයි..

අවුරුදු පහලවකට පෙර ඒ සුන්දර නත්තල් දිනයේ රුවිනිත් අනෙක් මිතුරියනුත් ඔවුන්ට ලැබුනු තෑගි වලින් විනෝද වන මොහොතේ පුංචි ඉමල්කා ඇයට ලැබුනු බෝනික්කාත් තුරුළු කරගෙන කුඩා ජනේලයෙන් එපිට බලා සිටියාය.. 

"දූ.. ඇයි ඔයා මෙතන තනියම.. "

ඇයට පිටුපසින් ඇසුනු කාන්තාවගේ හඩ නිසා ඉමල්කා හැරී බැලුවාය..
හැරී බැලූ ඉමල්කාගේ මුහුන දෙස ඈ විශ්මයෙන් බලා සිටියාය..

"නතාෂා.. ? "

"මගේ නම ඉමල්කා.. "

දැරිය අහිංසක ලෙස පැවසුවේ තමා ඉදිරිපිට තමාට වෙනත් නමකින් ආමන්ත්‍රනය කරන කාන්තාවට ය..
ඇගේ දෙනෙත් වල කදුලු පිරී තිබුනේ ඇයි දැයි ඉමල්කාට වැටහුනේ නැත.. ඈ ඉමල්කාව වැළදගෙන සිප ගත්තාය..

ඉමල්කාට මේ කිසිවක් තේරුම් ගත නොහැකි විය.. අත්තම්මාත්, මෙහි පැමිනි පසු සිස්ට මිශෙලුත් හැරෙන්නට වැඩිහිටි කිසිවෙකුත් ඇයට මේ තරම් සෙනෙහසක් දක්වා නැත..

"රවී.. "
ඇය ඇගේ සැමියාට කථා කිරීමට ගියේත් දෑසට නැගුනු කදුළු එසේ තිබියදීමයි..

වසරකට පෙර ඔවුන්ගේ ජීවිත වලින් සඳහටම සමුගත් ඔවුන්ගේ නතාෂා දියනියගේ හැඩරුව ගත් ඉමල්කා දෙස  ඔවුන් බලා සිටියේ විශ්මයත් සෙනෙහසත් පිරුනු දෑස් වලිනි..

මොහොතකින් සිස්ට මිෂෙල්, ඉමල්කාව ඈ අසලට කැඳවා ගත්තාය.. පුංචි දියණියගේ අත මෘදුව අල්ලාගත් ඈ මෙසේ කියුවාය..

"දන්නවද ඉමල්කා.. හොඳම නත්තල් තෑග්ග හම්බවෙලා තියෙන්නෙ ඔයාට.. ඔයාට ගොඩක් ආදරේ අම්මෙකුයි තාත්තෙකුයි දෙවියන් වහන්සෙ අද ඔයාට මුන ගස්සලා තියෙනවා...  එයාලා කැමතියි ඔයාව එයාලගෙම දුවෙක්  විදිහට හදාගන්න.. "

රවී ප්‍රනාන්දු හා ඇගේ බිරිද මානෙල්, ඉමල්කා ගේ නීත්‍යානුකූල මව්පියන් බවට පත් වූයේ එලෙසයි..
අතීත මතක වල සැරිසැරූ සිත ඉන් මුදවා ගෙන ඉමල්කා  තම කටහඩ අවදි කලාය..

"සිස්ට මගේ නැන්දා ගැන.. මම සිස්ටට මෙහෙ හිටපු කාලෙ කියලා තියෙනවා නේද එයා ගැන..

අපි ලංකාවට ඇවිත් දවස් දෙක තුනකින් මම ගියා නැන්දව බලන්න.. නැන්දට අංශභාගෙ හැදිලා.. "

                       ***
"දැං අවුරුදු එකහමාරක් තිස්සෙ ඔහොමයි දුවේ..  "
මාමා ඉමල්කාට කියුවේය..

එක් පසකට කඩා හැලුනු මුව සහිතව නැන්දා ඈ දෙස බලා හිදී.. ඇත්තෙන්ම ඉමල්කාගේ නෙත් කදුළින් පිරී ගියේය..

"නැන්දෙ.. මම... ඉමල්කා.. නැන්දට අදුනන්න පුළුවන්ද..?"

ඉමල්කා සෙමින් විමසුවාය..

අතීත සිදුවීම් නිසා පසුතැවිලිමත් වන නැන්දාගේ දෑස් තේරුම් ගත් ඉමල්කා මෙසේ පැවසුවාය..

"නැන්දෙ ඒ කිසිම දේකට මම නැන්දත් එක්ක තරහා නෑ.. "

ඉමල්කා එම නිවසින් පිටව ආවේ යම් මුදලක් මාමාගේ අත තැබීමෙන් පසුවයි.. නැන්දාගේ රෝගී වීමෙන් පසු ඔවුන්ට මුදල් අතින්ද අඩුපාඩු ඇතිවී ඇති බව ඉමල්කාට දැනී තිබිනි..
ඉන් පසු ඇයට හැකි වේලාවන්වලදී ඉමල්කා කිහිප වරක්ම එහි ගියාය..

                       ***

"නැන්දා අත්තම්මට සැලකුවෙ නෑ.. මට නපුරුකම් කලා.. ඒත් නැන්දා ගැන මට වෛරයක් නැහැ සිස්ට.. ඉස්සර අත්තම්මත් එක්ක කරනවා වගේ මම පන්සල් ගිහින් බෝධි පූජා කලා.. මේ අම්මයි තාත්තයි එක්ක පල්ලියෙ යාඥා කලා නැන්දා වෙනුවෙන්.. නැන්දා එයා කරපු දේවල් ගැන පසුතැවෙනවා.. නැන්දට කථා කරගන්න බැරි උනාට මට ඒක දැනුනා.. සිස්ට.. මම නැන්දට සමාව දුන්නා ඒ හැමදේටම.. "

                     ***
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
"අපට විරුද්ධව පව් (ක්‍රියා) කරපු කෙනෙකුට, අප්‍රසන්න ක්‍රියා පටිපාටියක් ඇත්තෙකුට, සැබවින්ම සමාව දීමට අකමැත්ත, තිත්තකම, හා කෝපය අප තුල නොතිබිය යුතුය.. "
                  (ශුද්ධ වූ බයිබලය.)
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

                     ***

කිතුනු මිතුර මිතුරියන් සැමටම ලැබුවා වූ නත්තල සුභම සුභ නත්තලක් වේවා!!

~මුදී~

දෝණි.....

දුරකථන රැහැන් ඔස්සේ ගලා ආ චන්දිමාගේ හඩ නැවත නැවත දෝංකාර දී අනූපාට ඇසෙන්නට විය..

"අනූපා, ඔයාට මම කියනවා විශ්වාස නැහැනෙ.. ඔන්න අසෙලියා රෙස්ටුරන්ට් එකට ඇවිත් අද ඇස් දෙකෙන්ම බලා ගන්න.. "

අනූපා වෙව්ලන ගතින් යුතුව අසෙලියා රෙස්ටුරන්ට් බලා පිටත් වූවාය. 
චන්දිමාගේ වදන් සත්‍ය බව තම දෑසින් දකිත්ම ඉහ වහා ගිය කෝපයකින් අනූපාගේ හදවත්  අභ්‍යන්තරය පිලිස්සෙන්නට විය..

රංග, ඔහු සමග සිටි යුවතියගේ උර වටා දෑත් දමාගෙන ප්‍රේමනීය කථා බහක හිද නැවත මෝටර් බයිසිකලය වෙත නැග දෙදෙනාම පිටත් විය. ඒ යනතුරුත් ඔවුන් කරා ළගා වීමට පය එසවීමට තරම්වත් අනූපාට ශක්තියක් නොතිබිනි. නොනවත්වා තම දෑසින් ගලන කදුලු වලට බාධා නොකරමින් ඇය ඔහේ ඇවිද ගියාය..

වසරකට පෙර ඇයට රංගව මුන ගැසුනු ආකරයත්, ඔවුන් මිතුරන් වූ ආකාරයත් ඉන්පසු ආදරවන්තයන් ලෙස ගත කල කාලයත්, කල් ගත වත්ම ඔහුගේ වෙනස් වීමත් සිනමා පටයක රූප රාමු මෙන් අනූපා ගේ මනසේ මැවෙන්නට විය..

'මොකද්ද මේ සිද්ධ වුනේ.. දෙවියනේ.. රංගට බෑ එහෙම කරන්න.. '

නමුත් ඇගේ හදවත නොපිලිගන්නා සත්‍ය ඇය සාක්ෂි සහිතව දෑසින්ම දැක ඇත..
රල ගහන සයුර මානයට ඇය අවසිහියෙන් මෙන් පැමින ඇත..

'මට රංග නැතුව ජීවත් වෙන්න බැහැ.. මට තව මොහොතක් වත් ජීවත් වෙන්න බෑ.. '

මුහුන මත කදුලු වැල් සටහන් සහිත මෙම  යුවතිය තවත් මොහොතකින් ගල් කුලෙන් පහතට පැන තම ජීවිතයට සමු දීමට තිර අදිටනක උන්නාය.. තව මොහොතකින් ඇගේ ප්‍රානය වාතලයටම මුසු වී හමා යනු ඇත. හදවතේ උපන් එකම තීරණයට ඉඩ දී ඇය බුද්ධියට මාංචු දමා තිබිනි..

"දුවේ.... "

පිටුපසින් නැගුනු කටහඩින් අනූපා තිගැස්සුනාය.. අප්පච්චි..

නැත. ඇයට අමතනු ඇසුනේ ඇගේ පියා නොවේ.. පියාගේ හඩට සමාන හඩක් ඇති මැදිවිය ඉක්ම වූ පුද්ගලයෙක් ඇය හිදි ගල මතට පැමිනෙමින් සිටී..

'මොකද්ද දරුවො මේ කරන්න යන අපරාදෙ.. '

අවසානයේදී ඇයව වෙරලට ඔබ්බෙන් වූ සිමෙන්ති බංකුව මතට කැදවාගෙන ඒමට ඔහු සමත් විය.. කදුලු වැල් වලට නැවත පන දෙමින්ම ඈ ඇගේ කථාව ඔහු හමුවේ කියා සිටියාය..

'පුතේ... ඔයා අද කරන්න හදපු දේ මීට  අවුරුදු දහයකට කලින් මගෙ දරුවා කලා.. ඒත්.. එත් මට එයාව බේර ගන්න බැරි වුනා.. '
ඔහුගේ දෑස් අගත් කදුලු පිරී තිබෙනු අනූපා දුටුවා ය..

'මම ප්‍රින්සිපල් කෙනෙක්.. අපිට දෝනිව හම්බ වෙද්දි මට  අම්පාරෙ ස්කෝලෙකට පත්වීම හම්බ වුනා විතරයි.. පහසුකම් හුඟක් අඩු වුනත් මගේ නෝනා වචනෙකින් වත් අකමැත්තක් පෙන්නුවෙ නෑ.. දෝනිව හම්බ වුනාට පස්සෙ එයා ජොබ් එකෙනුත් අයින් වුනා.. අපිට ගොඩක් දුක් විදින්න වුනා එහෙ ජීවත් වුන කාලෙ.. දෝනි අපට හිටිය එකම දරුවා..
මට නුවරට මාරුව හදා ගන්න පුලුවන් වුනා දෝනි මොන්ටිසෝරි යන කාලෙ. එයාව නුවර ගර්ල්ස් ස්කූල් එකකට දා ගන්න පුලුවන් උනා.. කිසිම අඩුවක් දැනෙන්න දුන්නෙ නැහැ එයාගෙ අම්මමයි මමයි...

මේ දේ සිද්ද වුනේ දෝනි ඒ ලෙවල් ක්ලාස් එකේ ඉන්න කාලෙ.. එයා පිරිමි ලමයෙක් එක්ක සම්බන්ධයක් තියෙනවා කියලා අපි දැන ගත්තා. මම මට පුලුවන් හැම විදිහෙන්ම මම එයාට තේරුම් කරලා දෙන්න හැදුවා ඒක එයාට ගැලපෙන සම්බන්ධයක් නෙමේ කියලා.. අපි කවදාවත් දෝනිට පාරක් ගහලා නෑ.. ඒත් එදා මගෙ නෝනා හොදටම ගැහුවා දෝනිට.. පහු වෙනිදා උදේ වෙත්දි දෝනි ගෙදර හිටියෙ නෑ. එයා හිතුවක්කාරෙට ගිහිල්ල තිබුනා අර ලමයත් එක්ක..

ඊට මාස දෙකකට පස්සෙ දවසක මෙතැන.. මේ වෙරලෙන්ම මගෙ දෝනිගෙ මිනිය හම්බවුනා. අද දූ මූන දීපු සිදුවීමම එදා එයාටත් සිද්ද වෙලා තිබුනා.. දෝනි ලියලා තියපු ලියුමකින් අපි ඒ හැම දේම දැන ගත්තෙ.. එදා දෝනි ඒ මෝඩ තීරනේ ගන්නෙ නැතුව අපි ලගට ආවනං.... මට මගෙ දරුවා සදහටම නැති වුනා දුවේ... '

ඉකිබිදුමක් ඔහුගේ මුවින් නිකුත් විය..
අනූපා ඇගේ බුද්ධියට දමා තිබූ  මාංචු හැර දැම්මාය..

ඔව්.. රංග ඒ ගෑනු ලමයත් එක්ක..ඒ නැත්නම් තවත් කෙනෙක් එක්ක සතුටින් ඉදීවි මම නැති වුනත්.. ඒත් මගේ තාත්තා.. දවසක මේ අංකල් වගේම මේ මුදු වෙරලෙ අඩා වැටෙයි මම හින්දා...
නැහැ.. ඒකට ඉඩ තියන්නෙ නෑ මම...

අනූපා ඇගේ බුද්ධියෙන් නැගෙන හඩට සවන් දුන්නාය..
ඇය නිවසට පැමිනෙන විට අප්පච්චී ගේට්ටුව අසල බලා හිදිනු ඈතදීම දුටුවා ය..

'දූ අද පරක්කු නිසා මං මේ බලන් හිටියෙ..
මූන කට හෝදගෙන එන්නකො කෑම කන්න.. අම්මයි මමයි හිටියා දූ එනකංම කෑම කන්න.. '
අප්පච්චී කියුවේය..

තමා ක්‍රියාත්මක කිරීමට ගිය අනුවන තීරනය ගැන අනූපා දහස් වාරයක් තම සිතින් පසුතැවුනාය.. ඇයට ඒ මොහොතෙහි එම මිනිසා මුන ගැසුනේ නැත්නම්...මේ මොහොත වන විට ඇගේ අම්මාගේත් අප්පච්චීගෙත් හැඩුම් වැලපුම් මේ නිවස අරක්ගන්නට තිබිනි...

                     ***********

                      දෝනි,
ඔයා ආදරෙන් පැරදුනාම ජීවිතෙන්
                සමු දෙන්න එපා.
එයා වෙන කෙනෙක් සමග ඉදීවි..
               ඒත් ඔබේ පියාට
      ඔබ වැනි කුමරියක් නැවත
                 හමු නොවේවි..

                   ***************

අහම්බෙන් නෙත ගැටුනු ඡායාරූපයකට, කථාවක් නිර්මානය කලෙමි..

~මුදී~