පසුගිය කොටසින්..
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
නීන් ඈ පැවසූ ගසෙහි රූපයක් වැලි පොළව මත ඇන්දා.. එය තරමක් කෙසෙල් ගසට සමාන ගසක් බව ඔහුට තේරුනා.. එත් එම ගසෙහි ඇදි රවුම් ආකාර ගෙඩි නිසා එය කෙසෙල් නොවන බව ඔහු දැනගත්තා..
"නීන්. මේ වගේ ගහක් අපේ ලෝකෙ නැහැ.. ඒත් මගෙ බැග් එකේ බිස්කට් ඇති.. ඒවා කන්න පුළුවන්. යමු කූඩාරම තියෙන තැනට යන්න ඕනෙ... "
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
එතැන් සිට...
ඔවුන් දෙදෙනා දිනුකගේ කූඩාරම දෙසට පිටත් වුනා.. නීන්ගේ කකුලෙහි වූ තුවාලය නිසා ඈ ගමන් කලේ තරමක් සෙමින්. ඔහු වැනි ජීවීන් දෙදෙනෙකු තමන්ව සිර කරගෙන සිටි ආකාරයත් අමුතු විෂාල ජීවියෙකු ඔවුන් පසුපස එලවූ ආකාරයක් අතරතුරදී නීන් ඔහුට කිව්වා.
"ඔහ්. ඒ කියන්නෙ.. ඔයා ගැන දන්න තව දෙන්නෙක් ඉන්නවා!
අපි කෝකටත් පරිස්සම් වෙන එක හොඳයි.. "
"ඔබ මට උදව් කරන්න කරුණාකරලා.. මට ආපහු මගේ ලෝකෙට යන්න ඕනෙ.. "
"හොදයි.. පුලුවන් ඉක්මනින් ඔයාගෙ යානාව හොයා ගමු අපි.. මම දන්න තරමින් මේ ගැන පරීක්ෂණ කරන්න ආපු ගොඩක් අය දැනටමත් වැඩේ අතෑරලා දාලා.. ඔබ කියන විදිහට ඒ අලියෙක් වෙන්න ඕනෙ.. අලියගෙන් අනතුරක් වුනේ නැත්නම් එයාලා අනිවාර්යෙන් ආපහු ඔයාව හොයන්න පටන් ගනී.. "
ඔවුන් කූඩාරමට ඇතුල් වුනා.. දිනුක ඉතිරිව තිබූ බිස්කට් පැකට්ටුවක් ගෙන ඇයට දිගු කලා.. නීන් එය අතට ගෙන ඒ දෙස බලා සිටියා පමණයි.
"මේක කොහොමද කටට හලා ගන්නෙ.. "
නීන් සිතුවා..
දිනුක එක බිස්කටයක් ගෙන එය කන අයුරු ඇයට පෙන්වුවා. ඒත් එසේ හැපීමට ඇයට දත් පිහිටා තිබුනෙ නැහැ. එක්වරම මුවට දමා ගත් බිස්කට් අහුර නිසා නීන් හුස්ම ගැනීමට අපහසුව දැගලුවා.. ඒ සමගම ඒවායෙ රසය ඇයට අප්රසන්න බවකින් යුක්ත වුනා.. මුවහි වූ දේ පිටතට ඇද දැම්මා..
දිනුක බොහෝ කණගාටුවෙන් එදෙස බලා සිටියා.. එය ඇයට සුදුසු නොවන ආහාරයක් බව ඔවුන් දෙදෙනාම තේරුම් ගත්තා.
"වෙන කන්න දෙන්න දෙයක් මම ළඟ නැහැනෙ..
අපි මේ හරියෙ ඉන්න එක ඒතරම් හොද නැහැ.. නීන්, ඔයා කියපු විදිහට ඒ ගොල්ලො ඔයාව අල්ල ගත්තෙ ගඟ ලඟදි නම් ඒ ගොල්ලො ආයෙමත් එන්න පුලුවන් මේ පැත්තට..
දවස් දෙකකට කලින් අපිට නැගෙනහිර පැත්තට වෙන්න ගුහාවක් හම්බ උනා අපි ඒ පැත්ත පරීක්ෂා කරනකොට. අමාරුවෙන් උනත් අපි ඒ පැත්තට යමු.. ඔයාගෙ යානය හොයා ගන්න උත්සහ කරන්න ඕනෙ ඊට පස්සෙ..
මේ ගැන ආරංචිය ගිහිල්ලා නම් තවත් අය කැලේ වට කරයි. ඊටකලින් අපිට මොනවා හරි දෙයක් කරන්න වෙනවා. "
පැය එකහමාරක් පමන ගමන් කිරීමෙන් පසු ඔවුන්ට දිනුක පැවසූ ගල් ගුහාව හමු වුනා.. එහි අනෙක් පස කැලයෙන් වැසී තිබුනා.. එම නිසා ඉදිරිපසින් ඇතුල් නොවී ඔවුන් අකුල් අතරින් රිංගා යමින් අනෙක් පස වූ ගුහා කොටසට ඇතුළු වුනා..
"නීන්, යානය හොයා ගන්න ඔයා ළඟ මොනවා හරි සංඥා ක්රමයක් තියෙනවද? "
"මම ළඟ වලල්ලක් තිබුනා. ඒක යානයත් එක්ක සම්බන්ධයි කියල ජොම් මට කිව්වා මතකයි. ඒක මාව හිර කරගෙන හිටපු තැන වැටෙන්න ඇති. ඒත් ඒක වැඩ කරන විදිහ මම දන්නෙ නැහැ.. " නීන් බොහෝ කණගාටුවෙන් කිව්වා..
"ඒ කියන්නෙ.. ඔයාලාව මෙහෙම එවන්න කලින් යානය ගැන දැනුමක් දෙන්නෙ නැද්ද නීන්..?
ඔයාලගෙ අය ඔයාව මෙහෙට එවපු හේතුව මොකද්ද..? "
"මම මෙහෙ එනවා කියලා කවුරුත් දන්නෙ නැහැ දිනුක. මගේ අම්මා.. අයියා මාව හොයනවා ඇති. යානයත් එක්ක මම අතුරුදන් වෙලා කියලා ඒ ගොල්ලො දැන ගත්තම කොච්චර කලබල වෙන්න ඇත්ද.. "
"නීන් එතකොට ඔයා ආපු යානය හැදුවෙ කව්ද ? "
"මගේ අයියා ජොම් තමයි හැදුවෙ. මම ගොඩාක් පොඩි කාලෙ තාත්තා යානයක් හදලා තියෙනවා පෙම්ලො කුට්ටියට එන්න. තාත්තා ඒ යානය හදනකොට මගේ අයියා ළඟ ඉදලා තියෙනවා.. මට තාත්තව හොදටම මතක නැහැ. අයියත් ඒ කාලෙ පොඩි දරුවෙක්.
දවසක් තාත්තා ඒ යානෙ නැගලා පෙම්ලෝ කුට්ටියට ආවාලු.. තාත්තට ඕන වුනේ මේ කුට්ටිය ගැන තොරතුරු හොයා ගන්න.. අපේ ලෝකෙ කිසිම කෙනෙක් ඒ වගේ දෙයක් කරලා තිබුනෙ නෑ ඒ වෙනකොට.. "
"එතකොට නීන් ඔයාගෙ තාත්තට එහෙම යානයක් හදන්න අදහසක් ආවෙ ඉබේමද.. ඇත්තටම එයා දක්ෂයි එහෙනම්... "
"නැහැ දිනුක. එකම පාරක් අපේ ලෝකෙට ඒ වගේ යානයක් ඇවිත් තියෙනවා.. ඒ යානෙ අපේ ලෝකෙට වැටිලා..
ඒ වෙනකොටත් ඒක ඇතුලෙ අමුතු ජීවින් දෙන්නෙක් මැරිලා ඉදලා තියෙනවා.. මුලදි අපේ ලෝකෙ කවුරුත් ඒක ළගටවත් යන්න බය වෙලා.. ඒත් තාත්තා ඒ හැමදේම පරීක්ෂා කරලා තිබුනා.. තාත්තට ඒ අදහස ඇවිත් තියෙන්නෙ ඊට පස්සෙයි.. "
✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴✴
මීලඟ කොටසින් හමුවෙමු..
